மக்களாட்சியின் மகத்தான வேர்: உமர் (ரலி) அவர்களின் சீர்திருத்தங்கள்

மனித நேயம், நேர்மை, பொறுமை மற்றும் இறை நம்பிக்கை போன்ற உயர் பண்புகளை வளர்க்க உதவுகின்றன. சில முக்கியமான சிந்தனை கதைகளின் சுருக்கம் இதோ:

கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்களின் இரவுப் பணி

கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்களின் அந்த நெகிழ்ச்சியான வரலாற்றைச் சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்:

இந்தச் சம்பவம் உமர் (ரலி) அவர்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் மதினாவிற்கு வெளியே இருந்த 'ஸரார்' எனும் இடத்தில் நடைபெற்றது.

நகர்வலம் வருதல்:

மக்களின் குறைகளை நேரடியாகக் கேட்டறியும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்த கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்கள், ஒரு இரவு தன் உதவியாளர் அஸ்லம் என்பவருடன் நகர்வலம் சென்றார்கள். அப்போது வெகு தொலைவில் ஒரு நெருப்பு எரிவதைக் கண்டார்கள். "பயணிகள் யாராவது குளிரில் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களோ?" என்று எண்ணி அந்த இடத்திற்குச் சென்றார்கள்.

குடிசைக் காட்சி:

அங்கே ஒரு பெண்மணி அடுப்பில் பானையை வைத்து ஏதோ சமைத்துக் கொண்டிருக்க, அவர் அருகில் குழந்தைகள் பசியால் அழுது அழுது ஓய்ந்து போயிருந்தனர். உமர் (ரலி) அவர்கள் அப்பெண்மணியிடம், "இந்தக் குழந்தைகள் ஏன் அழுகிறார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், "பசியினால் அழுகிறார்கள்" என்றார்.

"அப்படியானால் அடுப்பில் என்ன சமைக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டதற்கு, அந்தத் தாய் சொன்ன பதில் உமர் (ரலி) அவர்களை உலுக்கியது:

"பானையில் தண்ணீரும் கற்களும் தான் உள்ளன. குழந்தைகள் சமையல் முடிந்துவிடும் என்று நம்பிக் காத்திருந்து தூங்கிவிட வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் இவ்வாறு செய்கிறேன். எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் அல்லாஹ்வே தீர்ப்பு வழங்குவான்; உமர் (கலீஃபா) எங்களைக் கவனிக்கவில்லையே" என்று வேதனையுடன் கூறினார்.

கலீஃபாவின் வருத்தம்:

இதைக் கேட்டு அதிர்ந்த உமர் (ரலி), "உங்களுக்கு உதவ உமருக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அந்தத் தாய், "எங்கள் விவகாரங்களைப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட பிறகு, அவர் எங்களைப் பற்றி அறியாமல் இருப்பது தகுமா?" என்று திருப்பிக் கேட்டார்.

உடனே உமர் (ரலி) அவர்கள் அங்கிருந்து விரைந்து மதீனாவின் 'பைத்துல் மால்' (அரசு கருவூலம்) சென்றார்கள். ஒரு மூட்டை மாவு, பேரீச்சம்பழம், நெய் மற்றும் சமையல் பொருட்களை ஒரு பையில் கட்டினார்கள்.

முதுகில் சுமந்த பொறுப்பு:

அப்பையைத் தூக்க முயன்றபோது, உதவியாளர் அஸ்லம் "இதை நான் சுமக்கிறேன்" என்றார். அதற்கு உமர் (ரலி) கோபத்துடன், "மறுமை நாளில் எனது பாவ மூட்டையை நீ சுமப்பாயா?" என்று கேட்டுவிட்டு, தாமே அதைத் தன் முதுகில் சுமந்து கொண்டு அந்தக் குடிசைக்கு விரைந்தார்கள்.

நேரடிச் சேவை:

அங்கு சென்று மாவைத் தாமே பிசைந்து, அடுப்பை ஊதி எரியச் செய்து, உணவு சமைத்தார்கள். புகையினால் உமர் (ரலி) அவர்களின் நீண்ட தாடி நனைந்தது. உணவு தயாரானதும் குழந்தைகளுக்குப் பரிமாறினார்கள். பசியாறிய குழந்தைகள் சிரித்து விளையாடுவதைக் கண்டு உமர் (ரலி) அவர்கள் நிம்மதி அடைந்தார்கள்.

அந்தப் பெண்மணி உமர் (ரலி) யாரென்று அறியாமல், "நீங்களே கலீஃபாவாக இருக்கத் தகுதியானவர்" என்று பாராட்டினார். மறுநாள் உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்தப் பெண்மணியை தலைமை அலுவலகத்திற்கு வரவழைத்து, அவர்களுக்குப் பண உதவியும் உணவும் தொடர்ந்து கிடைக்க வழிவகை செய்தார்கள்.

பாடம்:

தலைவன் என்பவன் அதிகாரத்தை அனுபவிப்பவன் அல்ல; கடைக்கோடி மனிதனின் பசியையும் உணர்ந்து தீர்ப்பவனே உண்மையான தலைவன் என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

கலீஃபா உமர் (ரலி) அவர்களின் இந்தச் சம்பவத்தில் ஒளிந்திருக்கும் நிர்வாகத் திறன் மற்றும் மறுமை நாள் பற்றிய பயம் ஆகிய இரண்டு முக்கிய அம்சங்களை ஆழமாகப் பார்ப்போம்:

1.நிர்வாகத் திறன் (Administrative Excellence)

ஒரு சிறந்த ஆட்சியாளர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு உமர் (ரலி) அவர்களின் இந்தச் செயல் இலக்கணமாகத் திகழ்கிறது:

* நேரடி ஆய்வு (Field Visit): குளிரூட்டப்பட்ட அறையிலோ அல்லது அரண்மனையிலோ அமர்ந்து கொண்டு அதிகாரிகள் தரும் அறிக்கையை மட்டும் நம்பாமல், மக்களிடையே களப்பணி ஆற்றி உண்மையான நிலையை அறிந்தார்.

* துரித நடவடிக்கை (Quick Action): ஏழ்மையைக் கண்டவுடன் "நாளை பார்க்கலாம்" என்று தள்ளிப்போடாமல், அந்த இரவிலேயே தேவையான உணவை வழங்கினார். இதுதான் ஒரு சிறந்த நிர்வாகியின் செயல்திறன்.

நேரடிப் பொறுப்பு (Accountability):

உதவியாளர் இருந்தும், சுமையை அவரிடம் ஒப்படைக்காமல் தாமே சுமந்தது, ஒரு தலைவர் தன் கடமையில் எவ்வளவு உறுதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

* மக்களின் மனநிலை அறிதல்: அக்குடும்பத்திற்கு உணவை மட்டும் கொடுக்காமல், அவர்கள் சிரித்து விளையாடுவதைக் கண்ட பிறகே அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தார். இது மக்களின் மனநிறைவே ஒரு ஆட்சியின் வெற்றி என்பதை உணர்த்துகிறது.

2. மறுமை நாள் பற்றிய பயம் (Fear of the Hereafter)

இஸ்லாமியச் சிந்தனையில் 'பயம்' என்பது இறைவனுக்கு அஞ்சுவது மட்டுமல்ல, தன் கடமையில் தவறிவிடுவோமோ என்ற அச்சமுமாகும்:

* தனிப்பட்ட பொறுப்பு: "மறுமை நாளில் என் பாவ மூட்டையை நீ சுமப்பாயா?" என்ற உமர் (ரலி) அவர்களின் கேள்வி, இறைவனிடம் ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட முறையிலேயே பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற ஆழமான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.

* அதிகாரம் என்பது சோதனை: ஒரு நாட்டின் தலைவராக இருப்பது என்பது கௌரவம் அல்ல, அது ஒரு பெரும் சுமை என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார்.

* விசாரணை பற்றிய அச்சம்: "யூப்ரடீஸ் நதிக்கரையில் ஒரு ஆடு பசியால் இறந்தால் கூட, அதற்காக இறைவனிடம் நான் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்" என்று உமர் (ரலி) அடிக்கடி கூறுவார்கள். அந்தப் பயமே அவர்களை ஒரு நீதமான ஆட்சியாளராக மாற்றியது.

சுருக்கமாக:

உமர் (ரலி) அவர்களின் நிர்வாகம் என்பது 'அதிகாரம் + ஆன்மீகப் பொறுப்பு' ஆகியவற்றின் கலவையாக இருந்தது. தற்கால நிர்வாகிகளுக்கு இது ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாகும்.