விதி வலியது
உண்டு என்பாரும் உண்டு. இல்லை என்பாரும் உண்டு. இறைவன் என்பாரும் உண்டு. இயற்கை என்பாரும் உண்டு. எது எப்படியோ? நமக்கு மேலான “சுப்ரீம் பவர்” இயற்கைப் பேராற்றல் என்பது அனைவருக்குமானது. அதுவே அனைத்தையும் வழி நடத்துகிறது. நம்பிக்கை இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும் வெயில் - சுடும். அதுவே நியதி, இயற்கையுமாகும்.
இறையாற்றல் நாடியதே நடக்கும். உலக இயக்கம் ஏற்கனவே நிர்ணயமானது. இறைவனின் பேராற்றலை என்னவென்று புகழ்வது. இதோ நம் வள்ளுவப் பேராசான் உரைப்பதைக் கேளுங்கள். “நன்றாங்கால் நல்லவாக் காண்பவர் அன்றாங்கால் அல்லற் படுவது எவன்?" (குறள்-379)
என்பதன் மூலம், நல்வினை நடக்கும்போது ஆஹா! எமக்கு நல்லவையே நடக்கிறது எனக் கருதி மகிழ்பவர், தீவினை ஏதேனும் நடந்துவிட்டால் அதற்காகத் துன்பப்பட்டு கலங்குவது ஏனோ? அதுவும் இயற்கை தானே? இயற்கையின் செயல்தானே? என்று எண்ண வேண்டும். அல்லல் படும் மாந்தர்களே அயராதீர்கள். இறைவனின் பேரருளை நம்பி அவனிடம் கையேந்துங்கள். குறை அனைத்தையும் அவனிடத்தில் சொல்லுங்கள். எல்லாம் நன்மைக்கே ! என்பதை நம்புங்கள். இதனைச் சொல்லும் போது எமக்கு நடந்த ஓர் உண்மைச் சம்பவம் நினைவுக்கு வருகிறது.
அவர் பெயர் முகமது இர்பாஃன் பஃஹீல். அவர் பாகிஸ்தானியர். உலகின் மிகச் சிறந்த நரம்பியல் நிபுணர். கைராசியான மருத்துவர். இவரைப் பார்ப்பதற்கு ஆறுமாதத்திற்கு முன்பே முன் பதிவு வாங்க வேண்டும். அவர் பார்த்தால் மரணத் தறுவாயில் இருப்பவர் கூட பிழைத்துக் கொள்வார் எனும் அளவிற்குப் பிரபலமானவர். உலகப் புகழ்பெற்ற இவர் ஒருமுறை நோயாளி ஒருவரைப் பார்க்க சௌதி அரேபியாவிற்கு விமானத்தில் பயணிக்கிறார்.
அவரது போறாத காலம் அந்த விமானத்தில் பழுது ஏற்பட்டு, அவசர அவசரமாக விமானி விமானத்தை ஒரு நடுக்காட்டில் தரையிறக்குகிறார். தெய்வாதீனமாகப் பயணியர் அனைவரும் உயிர்பிழைக்க... நடுக்காட்டில் டாக்டர் பரிதவிக்கிறார். நான் அவசரமாகச் சென்றே ஆக வேண்டும் என்று கூற, ஒருவழியாகப் பக்கத்து ஊருக்குச் சென்று, ஒரு வாடகைக் காரைப்பிடித்து, எப்படியாவது விமான நிலையம் சென்று மாற்று ஏற்பாடு செய்யத் திட்டமிட்டு, அவர் விரைகிறார். அதன்படி காரில் செல்லும்போது, மேகம் இருள் சூழ்கிறது. அடைமழை கொட்டுகிறது. காரை ஓட்ட முடியவில்லை. வழியில் தென்பட்ட ஒருவீட்டின் முன் வண்டி நிறுத்த, அவ்வீட்டில் ஒரு வயதான பெண்மணி அவர்களை அழைத்து உதவுகிறார். ஏன் இந்தத் தடை? ஏன் இந்தச் சோதனை? மனக்கலக்கம் கொண்ட டாக்டர், அப்பெண்ணிடம் தான் தொழுகை செய்ய இடம் தந்து உதவுமாறு கேட்க, வீட்டில் ஓர் அறையைக் காட்ட, அங்கு சென்று தொழுகிறார்.
அங்கு ஒரு குழந்தையின் முனகல் சத்தம் கேட்டு, காரணம் கேட்க, அப்பெண்ணோ , ஐயா ! நாங்கள் ஏழைகள், பெற்றோர் இல்லாத என் பேரப்பிள்ளை தான் அது. நரம்பியல் நோய் பாதிக்கப்பட்டு செயலிழந்து இருக்கிறான். இதைச் சரி செய்ய உலகிலேயே சிறந்த ஒரு மருத்துவரால் தான் முடியும். அவரைப் பார்ப்பதானால் ஆறு மாதத்திற்கு முன்பே அனுமதி பெற வேண்டும். பல லட்சம் செலவாகும். நாங்கள் என்ன செய்வோம் இறைவனிடம் அழுவதைத் தவிர என்று அழுதாள்.
அம்மா, யார் அந்த மருத்துவர் எனக் கேட்க? அவர்தான் டாக்டர். முகமது இர்பாஃன் பஃஹீல் என்றார். மருத்துவர் அதைக் கேட்டு அழத் தொடங்கிவிட்டார்.
அம்மா அந்த டாக்டர் நான்தான். என்னே! இறைவன் நாட்டம். நீங்கள் இறைவனிடம் கேட்டதாலோ என்னவோ என்னையே அவர் இங்கு அனுப்பிவிட்டார். என்று கூறி மருத்துவம் பார்த்துக் குழந்தையைக் காப்பாற்றினார். இதுவே இயற்கை. எல்லாம் அவன் செயல். நமக்கு நல்லதே நடக்கும் என்று நம்புவோம்.
நலம் பெற்று நீடுவாழ்வோம்!(தொடரும்)



0 Comments