ரமலான் மாதத்தின் கண்ணியம்

ஒருமுறை ரமலான் மாதத்தில், ஒரு யூத சிறுவன் வீதியில் பகல் நேரத்தில் எதையோ சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான். இதைக் கண்ட அவனது தந்தை, அந்தச் சிறுவனைக் கண்டித்து அவனது கன்னத்தில் அறைந்தார்.

தந்தை தனது மகனிடம்: "ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்? இது முஸ்லிம்கள் நோன்பு நோற்கும் புனிதமான மாதம் அல்லவா? அவர்களின் கண்ணியத்தைப் பேண வேண்டாமா?" என்று கோபித்துக் கொண்டார்.

அதற்கு அந்தச் சிறுவன்: "தந்தையே, நாம் முஸ்லிம்கள் இல்லையே, பிறகு ஏன் நான் சாப்பிடக்கூடாது?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு அந்தத் தந்தை: "நாம் முஸ்லிம்களாக இல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் புனிதமாக கருதும் இந்த மாதத்தின் கண்ணியத்தை நாம் மதிக்க வேண்டும். பொது இடங்களில் உண்டு அவர்களின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவது முறையல்ல" என்று விளக்கினார்.

இறைவனின் பரிசு

இந்தச் சம்பவம் நடந்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு அந்தத் தந்தை மரணமடைந்தார். அப்போது அந்த ஊரில் இருந்த ஒரு பெரியார் (சில குறிப்புகளில் பிஷ்ருல் ஹாஃபி ரலியல்லாஹு அன்ஹு என்று சொல்லப்படுகிறது) ஒரு கனவு கண்டார். அதில் அந்த யூத தந்தை சொர்க்கத்தில் மிக உன்னதமான நிலையில் இருப்பதைக் கண்டார்.

வியப்படைந்த அந்தப் பெரியார், "நீர் ஒரு யூதராக இருந்தும் இந்த நிலையை எப்படிப் பெற்றீர்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்: "நான் மரணிக்கும் தருவாயில், ரமலான் மாதத்திற்கு நான் கொடுத்த அந்த மரியாதையினால், அல்லாஹ் எனக்கு ஈமான் எனும் இறைநம்பிக்கையை வழங்கி, ஒரு முஸ்லிமாக என்னை மரணிக்கச் செய்தான்" என்று பதிலளித்தார்.

இதிலிருந்து நாம் பெறும் படிப்பினைகள்

புனிதங்களை மதித்தல் : மாற்று மதத்தைச் சார்ந்தவராக இருந்தாலும், பிறருடைய வழிபாட்டு முறைகளையும் புனிதமான காலங்களையும் மதிப்பது இறைவனின் அன்பைப் பெற்றுத்தரும்.

ரமலானின் கண்ணியம்:

ரமலான் மாதம் என்பது வெறும் பசியோடு இருப்பது மட்டுமல்ல, அதன் மகத்துவத்தை உணர்ந்து நடப்பவர்களுக்கு அது ஈமானையும் நற்பேறுகளையும் பெற்றுத் தரும்.

அல்லாஹ்வின் கருணை: ஒரு சிறிய நற்செயல் அல்லது ஒரு புனிதமான விஷயத்திற்கு நாம் கொடுக்கும் மரியாதை, நமது வாழ்க்கையையே மாற்றியமைக்கும் வல்லமை கொண்டது.