
அமெரிக்கா இன்று உலகின் மிகப்பெரிய இராணுவ, பொருளாதார மற்றும் தொழில்நுட்ப சக்தியாக விளங்குகிறது. ஆனால் அதன் செயல்பாடுகள் பெரும்பாலும் "அச்சுறுத்தல்" என்று உலக நாடுகளால் விமர்சிக்கப்படுகின்றன. பல நாடுகள் தங்கள் இறையாண்மைக்கு அச்சுறுத்தல் வருவதாக உணர்கின்றன; சில நேரங்களில் இராணுவ தாக்குதல்கள், சில நேரங்களில் பொருளாதார தடைகள், மற்றும் சில நேரங்களில் உள்நாட்டு விவகாரங்களில் தலையீடு மூலம் இந்த அச்சுறுத்தல் வெளிப்படுகிறது. இதற்கு எளிய ஒரு காரணம் இல்லை – பல்வேறு மூலோபாய, பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் வரலாற்று காரணங்கள் ஒன்று சேர்ந்து இந்த நிலையை உருவாக்கியுள்ளன.
முதலாவது முக்கிய காரணம்: உலகளாவிய ஆதிக்கத்தைப் பாதுகாப்பது
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகும், குளிர்போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகும் அமெரிக்கா தன்னை "உலகின் ஒரே வல்லரசு" என்ற நிலையில் வைத்திருக்க விரும்புகிறது. மற்ற எந்த நாடும் அல்லது கூட்டணியும் தனக்கு சமமான சக்தியாக வரக்கூடாது என்பது அதன் அடிப்படை கொள்கையாகும். சீனா, ரஷ்யா, ஈரான் போன்ற நாடுகள் தங்கள் செல்வாக்கை விரிவாக்கும்போது, அவற்றை "அச்சுறுத்தல்" என்று குறிப்பிட்டு அவற்றை முடக்க முயல்கிறது. மத்திய கிழக்கு, தென்கிழக்கு ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா போன்ற முக்கிய பிராந்தியங்களில் தனது இராணுவ தளங்களை நிலைநிறுத்துவதன் மூலம், அந்த நாடுகள் தங்கள் சொந்த முடிவுகளை எடுக்க முடியாதபடி செய்கிறது. இது உண்மையில் அந்த நாடுகளுக்கு அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகிறது – நாம் விரும்பியபடி செயல்பட்டால் தண்டனை கிடைக்கும் என்ற பயத்தை உருவாக்குகிறது.
இரண்டாவது காரணம்: இயற்கை வளங்கள் மீதான ஆசை
உலகின் முக்கிய எரிசக்தி மற்றும் கனிம வளங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் அமெரிக்காவின் தலையீடு அதிகமாக இருப்பதை காணலாம். பாரசீக வளைகுடாவின் எண்ணெய், மத்திய ஆப்பிரிக்காவின் கனிமங்கள், தென் அமெரிக்காவின் நில வளங்கள் போன்றவற்றை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதில் தீவிரமாக உள்ளது. இந்த வளங்கள் மற்ற நாடுகளுக்கு கிடைக்கும்போது அல்லது அந்த நாடுகள் தாமே விலையை நிர்ணயிக்க முயலும்போது, அவற்றை "பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்" என்று குற்றம் சாட்டி தடைகள் விதிக்கிறது அல்லது இராணுவ அழுத்தம் கொடுக்கிறது. தற்போதைய ஈரான்-அமெரிக்க மோதலும் இத்தகையதுதான் – ஈரான் தனது எண்ணெயை சுதந்திரமாக விற்கவும், ஹோர்முஸ் நீரிணையை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கவும் முயலுவது அமெரிக்காவிற்கு பிடிக்கவில்லை. இதனால் மற்ற நாடுகளின் பொருளாதார உரிமைகள் பறிக்கப்படுவதோடு, முழு உலகின் எரிசக்தி விநியோகமும் அமெரிக்காவின் கையில் சிக்கிக் கொள்கிறது.
மூன்றாவது காரணம்: பொருளாதார நன்மைகள் மற்றும் இராணுவ தொழில்
அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய தொழில்களில் ஒன்று ஆயுத உற்பத்தியாகும். உலகில் அதிகமான போர்களும் பதற்றங்களும் இருந்தால் மட்டுமே இந்தத் தொழில் வளரும். எனவே பல நேரங்களில் வேண்டுமென்றே பிராந்தியங்களில் பதற்றத்தை உருவாக்கி, அந்த நாடுகளுக்கு பெரிய அளவில் ஆயுதங்களை விற்பனை செய்கிறது. கூடுதலாக, பொருளாதாரத் தடைகள் மூலம் தனது போட்டி நிறுவனங்களை முன்னேற்றவும், பிற நாடுகளின் சந்தைகளை தனக்கு சாதகமாக மாற்றவும் முயல்கிறது. உலக நாணயமாக டாலரை வைத்திருப்பதன் மூலம், வேறு எந்த நாடும் தனது வர்த்தகத்தை செய்ய முடியாதபடி அழுத்தம் கொடுக்க முடியும். ஒரு நாடு அமெரிக்காவின் விருப்பத்திற்கு மாறாக செயல்பட்டால், அதன் வங்கி பரிவர்த்தனைகளை முடக்கி முழு பொருளாதாரத்தையே முடக்க முடியும் – இது மிகப்பெரிய பொருளாதார அச்சுறுத்தலாகும்.
நான்காவது காரணம்: உள்நாட்டு அரசியல் தேவைகள்
பெரும்பாலான வெளிநாட்டு மோதல்கள் அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு அரசியலுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டுள்ளன. தேர்தல் நேரங்களில் "தேசிய பாதுகாப்பு" பிரச்சினையை முன்னிலைப்படுத்துவதன் மூலம், மக்களின் கவனத்தை விலைவாசி உயர்வு, வேலையின்மை, பொருளாதார பின்னடைவு போன்ற பிரச்சினைகளிலிருந்து திசை திருப்ப முடியும். தற்போதைய டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் நிலையும் இதுதான் – ஹோர்முஸ் மோதலை முன்னிலைப்படுத்துவதன் மூலம் தனது குறைந்து வரும் ஆதரவை மீட்க முயல்கிறது. வல்லரசு நிலையைக் காட்டுவதன் மூலம் "நாம் தான் உலகை காப்பாற்றுகிறோம்" என்று மக்களை நம்ப வைக்கவும், ஆளும் கட்சியின் நிலையை பலப்படுத்தவும் முடியும். ஆனால் இதற்கு விலை கொடுக்க வேண்டியது உலகின் பிற நாடுகள்தான்.
ஐந்தாவது காரணம்: சட்டங்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்துதல்
அமெரிக்கா பெரும்பாலும் சர்வதேச சட்டங்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் "நாம் விரும்பும்போது பயன்படுத்துவோம், விரும்பாதபோது புறக்கணிப்போம்" என்ற அணுகுமுறையைக் கொண்டுள்ளது. ஈரானுடனான இஸ்லாமாபாத் ஒப்பந்தம் போன்றவற்றை மீறுவதும், சர்வதேச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளை புறக்கணிப்பதும் இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. தனது சொந்த நலன்களுக்கு எதிராக வரும் எந்த ஒப்பந்தத்தையும் மீறலாம் என்று மற்ற நாடுகளுக்கு செய்தி அனுப்புவதன் மூலம், தான் மீறினால் தண்டனை இல்லை என்றும் பிற நாடுகள் மீறினால் கடுமையான தண்டனை உண்டு என்றும் நிறுவுகிறது. இது முழு உலக ஒழுங்கையே சீர்குலைத்து, ஒவ்வொரு சிறிய நாடும் பெரிய வல்லரசுக்கு அஞ்சும் நிலையை உருவாக்குகிறது.

இந்த அச்சுறுத்தலின் விளைவுகள் என்ன?
இதனால் முதலில் பாதிக்கப்படுவது சிறிய மற்றும் வளரும் நாடுகள்தான். அவற்றால் தங்கள் சொந்த முடிவுகளை எடுக்க முடியவில்லை; பாதுகாப்புக்கு மற்றொரு வல்லரசை சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. பிராந்தியங்களில் நிரந்தர பதற்றம் நிலவுவதால் வளர்ச்சி தடைபடுகிறது, மக்கள் பாதுகாப்பின்மை உணர்கின்றனர். உலக வர்த்தகம், எரிசக்தி விநியோகம் போன்ற அனைத்தும் ஒரே நாட்டின் கையில் சிக்கிக் கொள்வதால் பணவீக்கம், விலைவாசி உயர்வு போன்ற பாதிப்புகள் உலகெங்கும் பரவுகின்றன. மேலும் இது புதிய போர்களுக்கு வித்திடுகிறது – அணு ஆயுதப் போர் போன்ற பயங்கரமான நிலைக்கும் கூட இட்டுச் செல்லக்கூடும்.
அமெரிக்கா உலக நாடுகளை அச்சுறுத்துவது "பாதுகாப்புக்காக" அல்லது "ஜனநாயகத்தைப் பரப்புவதற்காக" அல்ல – அது முதன்மையாக தனது சொந்த ஆதிக்கத்தையும், பொருளாதார நன்மைகளையும், உள்நாட்டு அரசியல் நிலையையும் பாதுகாப்பதற்காகத்தான். எந்த ஒரு நாடும் மற்றொரு நாட்டை அச்சுறுத்தவும், அதன் இறையாண்மையை மீறவும் உரிமை இல்லை என்பதை உலக நாடுகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அனைத்து நாடுகளும் சமமாகப் பேசி, பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காணும் புதிய உலக ஒழுங்கை உருவாக்குவதே இன்றைய தேவை. வல்லரசு அச்சுறுத்தல்களுக்கு அடிபணியாமல், ஒன்று சேர்ந்து நின்றால் மட்டுமே சமாதானமும் நிலைத்த வளர்ச்சியும் சாத்தியமாகும்.
கல்ஹின்னை மீஹன்

கட்டுரைகள் | Ai SONGS |

Email;vettai007@yahoo.com




0 Comments