அமிர்தகழி ஸ்ரீ மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயம்!

மாமாங்கேஸ்வரர்: தலைமுறைகளைத் தாண்டி நிற்கும் ஒரு வாழும் வரலாறு

ஒரு வரலாற்றுத் தொடரை முடிக்கும்போது, அதன் முடிவு ஒரு முற்றுப்புள்ளியாக இருக்கக்கூடாது.

அது அடுத்த தலைமுறைக்கு ஒரு கேள்வியை விட்டுச் செல்ல வேண்டும்.

“இந்த மரபை நாம் எப்படிக் காப்போம்?”

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலய வரலாற்றைத் தேடிச் சென்ற இந்தப் பயணமும் அப்படிப்பட்ட ஒரு கேள்வியோடு நிறைவடைகிறது.

ஆவணங்களில் தெரியும் மாமாங்கம்

1837ஆம் ஆண்டு மட்டக்களப்பு நிலவரைபடத்தில் ஆலயம் பதிவாகியுள்ளது.

19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஆலயத்தின் கட்டமைப்பு மற்றும் நிர்வாகம் பற்றிய பதிவுகள் கிடைக்கின்றன.

1878ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட புயலுக்குப் பின்னர் ஆலயம் மக்களின் உதவியுடன் திருத்தப்பட்டது.

கொடிமரம் நாட்டப்பட்டு திருவிழா நடத்தும் ஒழுங்கு ஏற்படுத்தப்பட்டது.

1880ஆம் ஆண்டைச் சுற்றிய காலத்தில் ஆலயத்தின் கட்டமைப்பு, கும்பாபிஷேகம், திருவிழா மரபுகள் ஆகியவை தொடர்பான பதிவுகள் கிடைக்கின்றன.

அதே காலகட்டத்தில் பல சமூகங்களின் பங்களிப்பும் ஆலய மரபுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஏழு ஊர்களின் பங்களிப்பு

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலய நிர்வாகத்துடன் தொடர்புடையதாகப் பதிவுகளில் குறிப்பிடப்படும் ஏழு ஊர்கள்:

அமிர்தகழி,

மட்டிக்கழி,

புன்னச்சோலை,

பாலமீன்மடு,

நாவலடி,

சின்ன ஊறணி,

கருவப்பங்கேணி.

இந்தப் பதிவு, ஆலயம் ஒரு தனிப்பட்ட இடத்தின் வழிபாட்டுத் தலமாக மட்டுமல்லாமல், அதைச் சுற்றியிருந்த பல சமூகங்களின் வாழ்வோடும் தொடர்புடையதாக இருந்ததைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

திருவிழாவும் தீர்த்தமும்

கொடியேற்றம் முதல் திருவிழாக்கள் வரை, அங்கிருந்து தீர்த்தோற்சவம் வரை — மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தின் வழிபாட்டு மரபுகள் தலைமுறைகளைத் தாண்டி தொடர்கின்றன.

ஆடி அமாவாசை தீர்த்தோற்சவம் இந்தத் திருத்தலத்தின் தனிச்சிறப்பாக இன்று வரை விளங்குகிறது.

முன்னோர்களை நினைவுகூர்ந்து பிதிர்க்கடன் செலுத்துவதற்காகப் பல பகுதிகளில் இருந்தும் மக்கள் வருகின்றனர்.

சமீபத்திய ஆண்டுகளின் செய்திப்பதிவுகளும் இந்தத் தீர்த்தோற்சவத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் கலந்து கொள்வதைப் பதிவு செய்துள்ளன.

வரலாற்றை யார் காப்பது?

வரலாறு புத்தகங்களில் மட்டும் வாழ்வதில்லை.

ஒரு தாய் தன் பிள்ளையிடம் சொல்லும் கதையில் அது வாழ்கிறது.

ஒரு தந்தை தன் குடும்பத்தோடு ஆலயத்திற்குச் செல்லும்போது அது வாழ்கிறது.

ஒரு திருவிழாவில் தலைமுறை தலைமுறையாக ஒரு மரபு தொடரும்போது அது வாழ்கிறது.

ஒரு தீர்த்த நாளில் முன்னோர்களை நினைத்து ஒருவர் நீரில் இறங்கும்போது அது வாழ்கிறது.

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தின் வரலாறும் அப்படித்தான்.

ஆவணங்களில் ஒரு பகுதி.

மக்களின் நினைவுகளில் ஒரு பகுதி.

வழிபாட்டு மரபுகளில் இன்னொரு பகுதி.

இவை அனைத்தையும் ஒன்றாகப் பார்த்தால்தான் இந்தத் திருத்தலத்தின் முழுப் பயணத்தையும் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

வரலாறும் பொறுப்பும்

இந்தத் தொடரில் நாம் பல பழைய குறிப்புகளைத் தேடிப் பார்த்தோம்.

சிலவற்றுக்கு ஆவண ஆதாரம் கிடைத்தது.

சிலவை தலைமுறைகள் கடந்து வந்த மரபுகளாக இருந்தன.

சில ஐதீகங்களை நாம் ஐதீகம் என்றே குறிப்பிட்டோம்.

அதுதான் வரலாற்றை எழுதும் போது நமக்குள்ள பொறுப்பு.

பெருமைக்காக உண்மையை மாற்றக் கூடாது.

உண்மையைச் சொல்லும்போது மரபை அவமதிக்கவும் கூடாது.

இரண்டையும் மதித்து, எது ஆவணம், எது மரபு என்பதைத் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும்.

நிறைவாக...

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயம் என்பது ஒரு கோயில் மட்டுமல்ல.

அது மட்டக்களப்பின் சமய நினைவுகளோடு இணைந்த ஒரு திருத்தலம்.

அது பல தலைமுறைகளின் பக்தியைத் தாங்கி நிற்கும் இடம்.

அது இயற்கைப் பேரிடர்களைக் கடந்து மீண்டும் எழுந்த வரலாறு.

அது பல ஊர்களையும் மக்களையும் இணைத்த சமூக மரபு.

அது மாமாங்கத் தீர்த்தத்தில் இன்றும் தொடரும் ஒரு புனிதப் பாரம்பரியம்.

நாம் இன்று காணும் ஆலயத்திற்குப் பின்னால் நின்று அதைத் தாங்கிய எண்ணற்ற முன்னோர்களுக்கும், தங்கள் பங்களிப்பால் இந்த மரபை உயிரோடு வைத்திருக்கும் இன்றைய பக்தர்களுக்கும் இந்த வரலாற்றுத் தொடர் சமர்ப்பணம்.

மாமாங்கேஸ்வரர் வரலாறு இத்துடன் நிறைவடைகிறது.

ஆனால் மாமாங்கத்தின் வரலாறு இத்துடன் முடிவதில்லை.

இன்னும் பல பழைய ஆவணங்கள், வாய்மொழி மரபுகள், கல்வெட்டுகள், நூல்கள், குடும்பப் பதிவுகள் மற்றும் ஆய்வுகள் இருக்கக்கூடும்.

அவற்றை ஆராய விரும்புவோர் Google வழியாகவும், நூலகங்கள் மற்றும் கிடைக்கக்கூடிய வரலாற்று ஆவணங்கள் வழியாகவும் மேலும் தேடி வாசிக்கலாம்.

வரலாற்றை அறிந்துகொள்வோம்.

மரபைப் பாதுகாப்போம்.

உண்மையை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்வோம்.

(முற்றும்)