அமிர்தகழி ஸ்ரீ மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயம்!

வரலாறு தொடர்

ஆலயத்தைத் தாங்கிய மக்கள்: தலைமுறைகள் கடந்த அர்ப்பணிப்பு

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தின் வரலாறு என்பது ஒரு கோயிலின் வரலாறு மட்டுமல்ல.

அதன் சுவர்களுக்குள் வழிபட்ட இறைநம்பிக்கையையும் தாண்டி, பல தலைமுறைகளாக அந்த ஆலயத்தைப் பாதுகாத்து வந்த மக்களின் வரலாறும் அதனுடன் இணைந்திருக்கிறது.

ஒரு ஆலயம் காலத்தைக் கடந்து நிலைத்திருக்க வேண்டுமென்றால், அதன் மூர்த்தியும் தலமும் தீர்த்தமும் மட்டுமல்ல — அதைத் தங்கள் வாழ்வின் ஒரு பகுதியாகக் கருதிய மக்களும் தேவை.

அமிர்தகழி மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தின் வரலாற்றிலும் இந்த மக்கள் பங்களிப்பு முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.

1837 — வரலாற்றுப் பதிவில் மாமாங்கேஸ்வரர்

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தின் தொன்மையைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் முக்கியமான வரலாற்றுக் குறிப்புகளில் ஒன்று 1837ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த மட்டக்களப்பு நிலவரைபடப் பதிவு.

அந்தப் பழைய வரைபடத்தில் ஆலயம் பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பது, 19ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இத்திருத்தலம் அந்தப் பகுதியின் குறிப்பிடத்தக்க சமயத் தலமாக இருந்ததை அறிய உதவுகிறது.

ஒரு வரைபடத்தில் ஒரு ஆலயம் இடம்பெறுவது என்பது வெறும் ஒரு இடத்தைக் குறிக்கும் செய்தி அல்ல.

அந்தக் காலத்தில் அந்த இடம் மக்கள் வாழ்விலும், சமூக அமைப்பிலும், சமயச் செயல்பாடுகளிலும் ஒரு முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றிருந்திருக்கலாம் என்பதற்கான வரலாற்றுச் சான்றாக அது அமைகிறது.

1878 — இயற்கையின் பேரிடர்

ஆனால் காலம் எப்போதும் ஆலயங்களுக்கு அமைதியாக இருந்ததில்லை.

1878ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட கடுமையான புயல் மட்டக்களப்பு பகுதிகளையும் பாதித்தது.

அந்தப் பேரிடருக்குப் பின்னர் மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தையும் திருத்தி அமைக்கும் பணிகள் நடைபெற்றதாகப் பழைய பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

இங்கேதான் ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுச் செய்தி நமக்குக் கிடைக்கிறது.

ஆலயத்தைப் பாதுகாப்பது ஒரே ஒரு ஊரின் மக்களின் பொறுப்பாக மட்டும் இருக்கவில்லை.

அமிர்தகழி, ஊறணி, கொத்துக்குளம், தாண்டவன்வெளி, தாமரைக்கேணி, செங்கலடி உள்ளிட்ட பகுதிகளைச் சேர்ந்த சைவ மக்களும் ஆலயப் பணிகளில் பங்களித்ததாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.

ஆலயம் — மக்களை இணைத்த இடம்

இது மிகவும் அழகான வரலாற்றுச் செய்தி.

ஒரு பேரிடர் வந்தபோது, மக்கள் தங்கள் தங்கள் ஊர்களுக்குள் மட்டும் ஒதுங்கிக்கொள்ளவில்லை.

தங்களுடைய சமயத் திருத்தலத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காக பல பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்கள் ஒன்றிணைந்தனர்.

அதனால் மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயம் ஒரு வழிபாட்டுத் தலமாக மட்டுமல்லாமல்,

மக்களை ஒன்றிணைத்த ஒரு சமூக மையமாகவும் விளங்கியிருக்கிறது என்பதை இந்த வரலாற்றுக் குறிப்பு நமக்கு உணர்த்துகிறது.

திருவிழாவும் மக்களின் பங்களிப்பும்

ஆலயம் என்றால் தினசரி வழிபாடு மட்டும் அல்ல.

திருவிழாக்கள், கொடியேற்றம், தீர்த்தோற்சவம், நேர்த்திக்கடன்கள், பல்வேறு ஆலய மரபுகள் என எண்ணற்ற நிகழ்வுகள் அதன் வாழ்வோடு இணைந்திருக்கின்றன.

பழைய பதிவுகளில் 1880ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் ஆலயத் திருவிழா மரபுகளுடன் தொடர்புடைய பல்வேறு பங்களிப்புகள் பற்றிய குறிப்புகளும் காணப்படுகின்றன.

குறிப்பாக கொடிச்சீலை, கொடிக்கயிறு போன்ற திருவிழா மரபுகளிலும் சமூகங்களின் பங்களிப்பு இருந்ததாக பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இதிலிருந்து நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது ஒன்று.

ஆலயத்தின் திருவிழா என்பது ஒரு சிலரால் நடத்தப்பட்ட நிகழ்ச்சி அல்ல.

பல குடும்பங்களின், பல சமூகங்களின், பல தலைமுறைகளின் பங்களிப்பால் உயிருடன் வைக்கப்பட்ட மரபு.

தலைமுறையிலிருந்து தலைமுறைக்கு...

ஒரு தலைமுறை செய்த பணியை அடுத்த தலைமுறை தொடர்கிறது.

ஒருவர் ஆலயத்திற்கு பொருள் கொடுக்கிறார்.

மற்றொருவர் திருவிழாவிற்குத் தேவையான பொருளை வழங்குகிறார்.

இன்னொருவர் ஆலயப் பணியில் தன்னை அர்ப்பணிக்கிறார்.

வேறொருவர் தன் குடும்ப மரபாக ஒரு குறிப்பிட்ட சேவையைத் தொடர்ந்து செய்கிறார்.

இவ்வாறு சிறியதாகத் தோன்றும் பல பங்களிப்புகளே ஒரு பெரிய ஆலயத்தின் வரலாற்றை உருவாக்குகின்றன.

அதனால்தான் மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலய வரலாற்றை எழுதும்போது, மன்னர்கள் அல்லது கட்டடங்கள் மட்டுமல்லாமல் அந்த ஆலயத்தைத் தாங்கி நின்ற சாதாரண மக்களின் பங்களிப்பையும் நினைவுகூர வேண்டியிருக்கிறது.

வரலாறும் மரபும்

மாமாங்கேஸ்வரர் ஆலயத்தைச் சுற்றி பல தலைமுறைகளாகப் பல்வேறு ஐதீகங்களும் வாய்மொழி மரபுகளும் சொல்லப்பட்டு வருகின்றன.

அவற்றுக்கு மக்களின் ஆன்மிக வாழ்வில் தனி இடம் இருக்கலாம்.

ஆனால் இந்தத் தொடரில் நாம் ஒரு விஷயத்தைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிப்போம்.

ஆதாரம் உள்ளதை வரலாறு என்று எழுதுவோம்.

வாய்மொழியாகத் தொடர்வதை மரபு என்று குறிப்பிடுவோம்.

இரண்டையும் ஒன்றாகக் கலந்து எழுதாமல் தனித்தனியாகப் பார்ப்போம்.

ஏனெனில் ஒரு புனிதத் தலத்தின் பெருமையை உயர்த்துவதற்கு கற்பனை வரலாறு தேவையில்லை.

அதன் உண்மையான வரலாறே போதுமானது.

மக்களால் காக்கப்பட்ட மாமாங்கம்

1837ஆம் ஆண்டு வரைபடத்தில் காணப்பட்ட ஆலயம்...

1878ஆம் ஆண்டின் பேரிடருக்குப் பின்னரும் மீண்டும் எழுந்த ஆலயம்...