மல்லிகா, ஆதியின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தாள்.
அவன் ஏதோ ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை மறைப்பது போல் அவளுக்குத் தோன்றியது.
சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்த மல்லிகா,
"சரி... இவற்றையெல்லாம் நாம் அடுத்த முறை சந்திக்கும் போது பேசிக்கொள்வோம்." என்றாள்.
அதற்கு ஆதி புன்னகைத்தபடி,
"எனக்கும் இப்போது நேரமாகிவிட்டது. நான் புறப்படுகிறேன்." என்றான்.
மல்லிகா கேட்டாள்:
"நீ இங்கேதான் வேலை பார்க்கிறாயா?"
"ஆம்... இங்குதான்." என்று பதிலளித்தான் ஆதி.
"சரி... மீண்டும் சந்திப்போம்." என்று கூறிவிட்டு இருவரும் விடைபெற்றனர்.
மல்லிகா நடந்து சென்றாலும், அவளது மனம் மட்டும் ஆதியிடமே இருந்தது.
"ஆதி ஏதோ ஒரு உண்மையைச் சொல்லத் தயங்குகிறான்... அது என்னவாக இருக்கும்?"
என்ற கேள்வி அவளது மனதில் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டே இருந்தது...
*****
அன்புள்ள மங்கை,
நலமாக இருப்பாய் என்று நம்புகிறேன்.
உனக்கு ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தியைச் சொல்லவே இந்தக் கடிதம்.
நான் சமீபத்தில் ஆதியைச் சந்தித்தேன்.
தெருவோரத்தில் அவனைப் பார்த்தபோது, அருகிலிருந்த ஒரு தேநீர் கடையில் அமர்ந்து நீண்ட நேரம் பேசினோம்.
அவன் உன்னைப் பற்றியும், மலரைப் பற்றியும், பூங்கொடியைப் பற்றியும் நலம் விசாரித்தான்.
இப்போது அவன் இங்குள்ள ஒரு அலுவலகத்தில் வேலை செய்து வருகிறான்.
ஆனால், அவன் மனதில் ஏதோ ஒரு சுமை இருப்பது போல எனக்குத் தோன்றியது. ஏதோ சொல்ல நினைத்தும், அதை வெளிப்படுத்தத் தயங்கினான்.
அதனால்தான் உன்னிடம் ஒரு கேள்வி.
உங்களுக்கும் ஆதிக்கும் இடையில் எனக்குத் தெரியாத ஏதாவது நடந்ததா? அல்லது நீங்களும் என்னிடம் ஏதாவது மறைக்கிறீர்களா?
எனக்கு எதுவும் புரியவில்லை.நான் அடுத்த வாரம் உங்களை நேரில் சந்திக்க வருகிறேன்.
அப்போது எல்லாவற்றையும் அமைதியாகப் பேசலாம்.
அன்புடன்,
மல்லிகா
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
0 Comments