
ஆதி அன்று காலை அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்தான்.
அங்கு தனது வேலைகளில் முழு கவனத்துடன் இருந்தார் திரு. கதிர். ஆதி மற்றும் கதிர் பக்கத்து மேசைகளில் பணிபுரியும் சக ஊழியர்கள் மட்டுமல்ல, நெருங்கிய நண்பர்களும் ஆவர்.
ஆதியைப் பார்த்தவுடன் கதிர் சிரித்தபடி,
"டேய் ஆதி... ரொம்ப நாளாக உன்னை சரியாகப் பார்க்கவே இல்லை. எங்கே போயிருந்தாய்?" என்று கேட்டான்.
அதற்கு ஆதி,
"மல்லிகாவைச் சந்தித்தேன். அவளுடன் நீண்ட நேரம் பேசினேன். பூங்கொடியைப் பற்றியும் அவள் என்னிடம் பேசினாள்..." என்று அமைதியாகக் கூறினான்.
ஆதியின் முகத்தை கவனித்துக் கொண்டிருந்த கதிர் மெதுவாக,
"அப்படியா... அப்படியென்றால் நீ இன்னும் பூங்கொடியைப் பார்க்கப் போகவில்லையா?" என்று கேட்டான்.
அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டவுடன் ஆதி ஒரு கணம் அமைதியாக நின்றான்...
அலுவலக வேலைகள் முடிந்த பிறகும், ஆதியின் மனம் அமைதியாக இல்லை.
"நான் பூங்கொடியை நேரில் சந்திக்க வேண்டுமா... அல்லது அவளுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதலாமா? என் மனதில் இருக்கும் கவலைகளையும் எண்ணங்களையும் அவளிடம் சொல்ல வேண்டும்..." என்று ஆழ்ந்த யோசனையில் மூழ்கினான்.
அதே நேரத்தில், மல்லிகா பூங்கொடியைச் சந்தித்திருப்பாள் என்பதும் அவன் நினைவுக்கு வந்தது.
"என்னைப் பார்த்ததையும், நாங்கள் பேசியதையும் மல்லிகா பூங்கொடியிடம் சொல்லியிருப்பாளா? அவளுக்கு இப்போது எல்லாம் தெரிந்திருக்குமோ? இல்லை இன்னும் தெரியவில்லையோ?" என்று பல கேள்விகள் அவன் மனதை ஆக்கிரமித்தன.
"முதலில் மல்லிகாவிடம் என்ன நடந்தது என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதன் பிறகுதான் பூங்கொடியைச் சந்திப்பது சரியாக இருக்கும்..." என்று முடிவு செய்தான்.
அவனது யோசனையைக் கேட்ட திரு மற்றும் கதிர், ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து புன்னகைத்தனர்.
"இது நல்ல யோசனைதான், ஆதி. அவசரப்படாமல் முதலில் உண்மையை தெரிந்துகொள். பிறகு பூங்கொடியைச் சந்தி," என்றனர்.
ஆதி அமைதியாகத் தலையசைத்தான்.
(தொடரும்)

கட்டுரைகள் | Ai SONGS |

Email;vettai007@yahoo.com






0 Comments