"உன் அன்பில் நான் கண்ட இறைஒளி" (ஒரு ஆன்மீகக் காதல் காவியம்)-7

"நம் காதலின் சாட்சி பூமியல்ல; அல்லாஹ்வே"

என் இதயத்தின் இறைநேச மலரே,

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு.

இன்று இந்தக் கடிதத்தை எழுதும்போது, என் இதயத்தில் ஒரு உண்மை மட்டும் தெளிவாக ஒலிக்கிறது: நம் காதலின் முதல் சாட்சியும், இறுதி சாட்சியும் அல்லாஹ்வே.

மனிதர்களின் பாராட்டைப் பெறுவதற்காக நான் உன்னை நேசிக்கவில்லை. உலகம் நம் உறவைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவும் அல்ல. அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நோக்கி நடக்கும் ஒரு இதயத்தை மதித்து நேசிக்கிறேன்.

உண்மையான காதல், இரகசியமான பாவங்களுக்கான காரணமாக மாறக்கூடாது; மாறாக, இரகசியமான துஆக்களுக்கான காரணமாக இருக்க வேண்டும்.

நான் உன்னை நினைக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும், என் இதயத்திடம் நான் கூறுவது இதுதான்:

"அவளை உன்னுடைய ஆசையாக அல்ல, அல்லாஹ்வின் அமானத்தாக நினை."

இந்த எண்ணமே என் அன்பை பாதுகாக்கிறது.

என் அன்பே, உலகில் பல காதல்கள் சந்தேகத்தால் சிதறுகின்றன. ஆனால் அல்லாஹ்வுக்காக உருவான அன்பு, நம்பிக்கையால் வலுப்பெறுகிறது. நாம் ஒருவரை ஒருவர் கண்காணிக்க வேண்டியதில்லை; நம்மை அல்லாஹ் எப்போதும் காண்கிறான் என்பதை நினைத்தாலே போதும்.

நான் உனக்கு அளிக்க விரும்பும் மிகப் பெரிய பரிசு ஒரு மோதிரமல்ல, ஒரு மலரல்ல. ஒவ்வொரு சஜ்தாவிலும் உன் நலனுக்காகச் செய்யும் துஆதான். அந்தத் துஆவை யாராலும் திருட முடியாது; காலத்தாலும் அழிக்க முடியாது.

நீ ஒருநாள் மனம் தளர்ந்தால், இந்த ஒரு உண்மையை நினைத்துக் கொள்:

அல்லாஹ்வுக்காக நேசிக்கப்பட்ட எந்தத் தூய உணர்வும் வீணாகாது. அது இந்த உலகில் நன்மையாகத் திரும்பலாம்; அல்லது மறுமையில் அளவற்ற வெகுமதியாக மாறலாம்.

என் இதயத்தின் ஆழத்தில் நான் வைத்திருக்கும் ஆசை ஒன்றே:

நாம் ஒருவருக்கொருவர் உலக வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியாக மட்டுமல்ல; மறுமையில், ஜன்னத்தில் மீண்டும் சந்திக்கும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்க வேண்டும்.

அதுவரை, நம் காதலை வார்த்தைகளால் அல்ல, நல்லொழுக்கத்தால் பாதுகாப்போம். சந்திப்புகளால் அல்ல, துஆக்களால் வளர்ப்போம். உணர்ச்சிகளால் அல்ல, தக்வாவால் நிலைநிறுத்துவோம்.

அல்லாஹ் நம் இதயங்களில் இக்லாஸ், சப்ர், ஷுக்ர், தவக்குல் ஆகியவற்றை வளர்த்து, நம் அன்பை தனது கருணையின் நிழலில் பாதுகாப்பானதாக ஆக்குவானாக.

என்றும் உனக்காக அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்யும்,

உன் ஆன்மீகப் பயணத்தின் சக பயணி.

(தொடரும்)

சுபைதா