இருளில் எழும் உண்மை
கருப்பு காரின் இயந்திர சத்தம் மெதுவாக உயர்ந்தது.
வீட்டின் வெளியே இருந்த அமைதி இப்போது ஒரு அச்சமாக மாறியது.
ஊமைப் பெண் ஜன்னல் வழியே பார்த்தாள்.
அந்தக் கார் மெதுவாக முன் விளக்குகளை ஏற்றியது.
அந்த வெளிச்சத்தில்… ஒரு நிழல் மட்டும் கண்ணுக்கு தெரிந்தது.
அந்நியன் கண்களைச் சுருக்கி பார்த்தான்.
“அவன் தான்…” என்று மெதுவாக சொன்னான்.
மர்ம மனிதர் உடனே கேட்டான்,
“யார் அவன்?”
அந்நியன் ஒரு நொடி மௌனமாக இருந்தான்.
பிறகு குரல் தாழ்த்தி சொன்னான்:
“உன் அப்பாவின் வலதுகை… ஆனால் துரோகம் செய்தவன்.”
அந்த வார்த்தைகள் வீட்டுக்குள் குளிர்ந்த காற்றைப் போல பரவின.
பாட்டி திடீரென நடுங்கினார்.
“அவன்… இன்னும் உயிரோடா இருக்கானா?” என்று கேள்வி ஒரு கசப்போடு வெளியானது.
அந்த நேரத்தில்…
வெளியிலிருந்து ஒரு கல் ஜன்னலைத் தட்டியது.
டொக்…!
அனைவரும் உறைந்துவிட்டார்கள்.
ஊமைப் பெண் மெதுவாக முன் வந்து அந்த ஜன்னலைத் தொட்டாள்.
அவள் கைகள் நடுங்கின.
ஜன்னலுக்கு வெளியே ஒரு சிறிய காகிதம் ஒட்டப்பட்டிருந்தது.
அந்நியன் அதை பிடித்து இழுத்தான்.
அதில் ஒரே ஒரு வரி மட்டும் இருந்தது:
“அறை 27 திறக்கப்பட்டால்… உண்மை மட்டும் வெளிவராது… உயிர்களும் விழும்.”
அந்த வார்த்தைகளைப் படித்தவுடன்
மர்ம மனிதரின் முகம் இறுகியது.
“இது எச்சரிக்கை இல்லை…” அவன் சொன்னான்.
“இது தொடக்கம்.”
அதே நேரத்தில்… வீட்டின் கீழ்தளத்தில் இருந்து
ஒரு மெதுவான கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.
கிரீச்… கிரீச்…
அந்நியன் திடீரென திரும்பினான்.
“யாரோ உள்ளே வந்துட்டாங்க…”
பாட்டி மெதுவாக கண்களை மூடினார்.
“இது ஆரம்பமான நாள் திரும்ப வந்துடுச்சு…” என்றார் அவர்.
ஊமைப் பெண் மட்டும் அந்த இருளை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினாள்…
அவளின் நினைவுகள் இப்போது முழுமையாக விழித்துக் கொண்டிருந்தன.
அறை 27…
இப்போது அவளுக்குள் ஒரு வழியாகத் திறக்கத் தொடங்கியது.
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
1 Comments
நன்றிகள் அண்ணா
ReplyDelete