காசாவின் அழுகை – ஹிந்த் ராஜப் (Hind Rajab): சிறுமியின் துயரக் கதை

காசாவில் உயிரிழந்த சிறுமி – ஹிந்த் ராஜப் கதை

போர் என்பது சிப்பாய்கள் பற்றியதல்ல.போர் என்பது ஆயுதங்களும் அரசியலும் மட்டும் அல்ல.

போர் என்பது அப்பாவி மக்களின் வாழ்க்கை.அதில் முக்கியமாக பாதிக்கப்படுபவர்கள் குழந்தைகள்.

அப்படிப் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு சிறுமிதான் Hind Rajab.

அவளின் கதை உலகம் முழுவதும் பலரின் இதயத்தை உருக்கியது.

சின்னவள்… பெரிய கனவுகள்,ஹிந்த் ராஜப் ஒரு பாலஸ்தீன சிறுமி.அவளுக்கு வயது வெறும் 5.

அவள் மற்ற குழந்தைகளைப் போலவே இருந்தாள்.அவள் சிரித்தாள். விளையாடினாள்.பள்ளிக்குச் சென்றாள்.

அவளுக்கும் கனவுகள் இருந்தன.அவள் வளர வேண்டும்.அவள் குடும்பத்துடன் சந்தோஷமாக வாழ வேண்டும்.

ஆனால் அவள் பிறந்த இடம் Gaza Strip.

அங்கு வாழ்க்கை எப்போதும் அமைதியாக இருக்காது.

போரின் நடுவில் ஒரு வாழ்க்கை,2024 தொடக்கத்தில் காசாவில் கடும் போர் நடந்தது.வீடுகள் இடிந்தன.

குண்டுகள் விழுந்தன.மக்கள் பயத்தில் வாழ்ந்தனர்.

உணவு குறைவு.தண்ணீர் கிடைப்பது கடினம்.மருத்துவ சேவைகள் தடைபட்டன.

இவற்றில் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் குழந்தைகள்.

ஹிந்த் குடும்பமும் பயந்தது.அவர்கள் பாதுகாப்பான இடத்திற்கு செல்ல முடிவு செய்தனர்.

அந்த கருணையற்ற நாள் 2024 ஜனவரி 29.

ஹிந்த் தனது உறவினர்களுடன் ஒரு காரில் இருந்தாள்.அவர்கள் காசா நகரத்திலிருந்து வெளியேற முயன்றனர்.

காரில் அவளுடைய மாமா, மாமி, மற்றும் சகோதரர்கள் இருந்தனர்.

அவர்கள் பாதுகாப்பை தேடிச் சென்றனர்.ஆனால் திடீரென துப்பாக்கிச் சூடு தொடங்கியது.

காரின் மீது பல குண்டுகள் விழுந்தன.அது ஒரு சில நொடிகளில் நடந்தது.

காரில் இருந்த பலர் உடனே உயிரிழந்தனர்.

ஆனால் ஹிந்த் உயிருடன் இருந்தாள்.

ஒரு பயந்த குரல் ஹிந்த் தனியாக இருந்தாள்.அவள் மிகவும் பயந்திருந்தாள்.

அவள் உதவி கேட்க முயன்றாள்.அவள் Palestine Red Crescent Society அமைப்பை தொடர்பு கொண்டாள்.

அவள் தொலைபேசியில் பேசினாள்.

அவள் சொன்னது மிகவும் எளிதான வார்த்தைகள்:

“எனக்கு பயமாக இருக்கிறது… தயவு செய்து வாருங்கள்…”

அவளைச் சுற்றி யாரும் இல்லை.அவளின் குடும்பம் அசையவில்லை.

அவள் கண்ணீர் வடித்தாள்.அவள் மீண்டும் மீண்டும் உதவி கேட்டாள்.

அந்த அமைப்பு உடனே ஆம்புலன்ஸ் அனுப்பியது.

இரண்டு மருத்துவ ஊழியர்கள் அவளை காப்பாற்ற சென்றனர்.

அவர்கள் தங்கள் உயிரை ஆபத்தில் வைத்து சென்றனர்.

ஆனால் அவர்களுக்கும் பாதுகாப்பு கிடைக்கவில்லை.

அந்த ஆம்புலன்ஸும் தாக்கப்பட்டது.அந்த இரு உதவியாளர்களும் உயிரிழந்தனர்.

இப்போது ஹிந்த் மீண்டும் தனியாக இருந்தாள்.காத்திருப்பு… பயம்… அமைதி ஒரு சிறுமி…

ஒரு காருக்குள்…சுற்றி உயிரற்ற உடல்கள்…

வெளியில் போர்.

அவள் காத்திருந்தாள்.யாராவது வருவார்கள் என்று நம்பினாள்.

ஆனால் நேரம் கடந்து போனது.அவளின் குரல் மெதுவாக மங்கியது.

பின்னர் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட உண்மை சில நாட்களுக்கு பிறகு,அந்த பகுதி அணுகக்கூடியதாக ஆனது.

மக்கள் அந்த காரை கண்டனர்.

அதன் உள்ளே ஹிந்த் இருந்தாள்.

ஆனால்…

அவள் இனி உயிருடன் இல்லை.

அவளை காப்பாற்ற வந்த மருத்துவ ஊழியர்களும் அருகில் இறந்த நிலையில் இருந்தனர்.

அது மிகவும் துயரமான காட்சி.என்ன நடந்தது?

இந்த சம்பவம் பற்றி பல விசாரணைகள் நடந்தன.

காரில் நூற்றுக்கணக்கான குண்டுகள் பட்டதாக கூறப்பட்டது.

அந்த பகுதியில் டேங்குகள் இருந்ததாக தகவல்கள் வந்தன.

இதனால் பல கேள்விகள் எழுந்தன:

ஏன் அந்த கார் தாக்கப்பட்டது?,ஏன் உதவி வர முடியவில்லை?

சில மனித உரிமை அமைப்புகள்

இதைக் “போர்க்குற்றம்” என கூறின.

ஆனால் முழுமையான நீதியும் உண்மையும்

இன்னும் தெளிவாக கிடைக்கவில்லை.

ஹிந்தின் குரல் உலகம் முழுவதும் பரவியது.

அவள் பேசிய தொலைபேசி பதிவு பலரையும் அழ வைத்தது.

அவள் ஒரு சின்னமாக மாறினாள்.

போரில் பாதிக்கப்படும் குழந்தைகளின் சின்னமாக.

பலர் அவளுக்காக குரல் கொடுத்தனர்.

நீதியை கோரினர்.

அவளின் குரல் இன்னும் உயிருடன்

அவளைப் பற்றிய ஆவணப்படங்களும் உருவாக்கப்பட்டன.

The Voice of Hind Rajab,என்ற படமும் அவளின் கதையை சொல்லுகிறது.

அது அவளின் உண்மையான குரலை உலகத்திற்கு கேட்கச் செய்கிறது.

ஹிந்தின் குடும்பத்திற்கு இது மறக்க முடியாத இழப்பு.

ஒரு குழந்தை மட்டும் அல்ல,ஒரு குடும்பமே அழிந்தது.

அவளின் அம்மா இன்னும் கேட்கிறார்:

“ஏன் அவளை காப்பாற்ற முடியவில்லை?”

இந்த கேள்விக்கு பதில் இல்லை.

போரில் குழந்தைகள் ஹிந்த் மட்டும் அல்ல.

போரில் ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

அவர்கள் போரை தேர்வு செய்யவில்லை.

அவர்கள் அரசியலை அறியவில்லை.

ஆனால் அவர்கள் தான் அதிகம் துன்பப்படுகின்றனர்.

ஒரு அப்பாவித்தனத்தின் சின்னம் ஹிந்த் ராஜப்

அவள் உலகத்துக்கு நினைவூட்டுகிறாள்:

போர் என்பது மனித உயிர்களை அழிக்கிறது.

அதில் குழந்தைகளும் உள்ளனர்.

இந்த கதை நமக்கு ஒரு பாடம் சொல்கிறது.

குழந்தைகளை பாதுகாக்க வேண்டும்.

அவர்கள் அமைதியாக வாழ வேண்டும்.

அவர்கள் பயமின்றி சிரிக்க வேண்டும்.

ஒரு குழந்தை உதவி கேட்டால் உலகம் கேட்க வேண்டும்.

ஹிந்த் ராஜப் ஒரு சின்ன குழந்தை. அவள் வாழ விரும்பினாள்.

ஆனால் போர் அவளின் வாழ்க்கையை பறித்தது.

அவள் இனி இல்லை.ஆனால் அவளின் குரல் இன்னும் இருக்கிறது.

அது நம்மை கேட்கிறது,

“நாம் குழந்தைகளை காப்பாற்றப் போகிறோமா… அல்லது அவர்களை இழக்கப் போகிறோமா?”

கல்ஹின்னை மீஹன் 

இலங்கை |  இந்தியா | உலகம் 

தமிழ்நாடு | விளையாட்டு 

தொடர்கதை | சிறுகதை 

கவிதை | செந்தமிழ் இலக்கியம் 

இஸ்லாமிய சிந்தனை 

மொழிபெயர்ப்புக் கதைகள் 

கட்டுரைகள் |  Ai SONGS |

ஆரோக்கியம் |வரலாறு|

சமையல்|HOME

Email;vettai007@yahoo.com