விடியற்காலையின் மங்கலான வெளிச்சம் மெதுவாக பூமியைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது.
ஜன்னலருகே நின்றிருந்த அவளது பார்வை வேப்பமரத்தின் அடியில் நிலைத்தது.
அங்கே உண்மையாகவே ஒருவர் நின்றிருந்தார்.
வெள்ளை வேட்டி... கருநிற சட்டை... தோளில் பழைய துணிப்பை...அவர் அசையாமல் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
ஒரு கணம் அவளது இதயம் நின்றுவிட்டது போல உணர்ந்தாள்.
ஏனெனில்...
அவர்தான் குளக்கரையில் அவள் பார்த்த அந்த மர்ம மனிதர்.
அவள் அவசரமாக வெளியே ஓடினாள்.
வாசலைத் திறந்து முற்றத்திற்குள் வந்தபோது அவர் இன்னும் அங்கேயே நின்றிருந்தார்.
அவரது முகத்தில் பயமோ பதற்றமோ இல்லை.
மாறாக, பல ஆண்டுகளாகத் தேடிய ஒருவரைக் கண்ட நிம்மதி இருந்தது.
அவள் அருகில் சென்றாள்.
ஏதாவது பேச வேண்டும் என்று நினைத்தாள்.
ஆனால் குரல் வரவில்லை.
அவர் மெதுவாகச் சிரித்தார்.
பிறகு தனது பையிலிருந்து ஒரு பழைய புகைப்படத்தை எடுத்தார்.
அதை அவளிடம் நீட்டினார்.
அவள் நடுங்கும் கைகளால் அதை வாங்கிப் பார்த்தாள்.
புகைப்படத்தில் ஒரு பெரிய மாளிகை இருந்தது.
அதே மாளிகை...
நேற்று இரவு கனவில் கண்ட மாளிகை!
அவளது கண்கள் விரிந்தன.
அந்த மனிதர் அவளது அதிர்ச்சியை கவனித்தார்.
பிறகு சட்டைப் பையிலிருந்து ஒரு சிறிய குறிப்பேட்டை எடுத்தார்.
அதில் பெரிய எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டிருந்தது.
"உனக்கு இந்த இடம் நினைவிருக்கிறதா?"
அவள் மெதுவாகத் தலையசைத்தாள்.
இல்லை.
அவர் இன்னொரு பக்கத்தைத் திறந்தார்.
"ஆனால் உன் கனவுகளுக்கு நினைவிருக்கிறது..."
அந்த வரியைப் படித்தவுடன் அவளது உடலெங்கும் ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடியது.
அதே நேரத்தில்...
தொலைவில் கோயில் மணி ஒலித்தது.
அந்த ஒலியோடு அவளது மனதில் திடீரென ஒரு காட்சி மின்னியது.
ஒரு சிறுமி...
ஒரு மாளிகை...
ஒரு பெண் அழுவது...
மழை...
பிறகு ஒரு கூச்சல்...
அதற்குப் பிறகு வெறுமை.
அவள் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
அந்த மனிதர் பதற்றத்துடன் அவளைப் பார்த்தார்.
பிறகு குறிப்பேட்டில் வேகமாக எழுதினார்.
"நினைவுகள் திரும்பத் தொடங்கிவிட்டன..."
அவள் மீண்டும் புகைப்படத்தைப் பார்த்தாள்.
அப்போது தான் கவனித்தாள்.
மாளிகையின் வாசலில் இரண்டு பேர் நின்றிருந்தனர்.
ஒருவர் சிறுமி.
மற்றொருவர்...
அந்த மர்ம மனிதர்!
அவள் அதிர்ச்சியுடன் அவரை நோக்கினாள்.
"நீங்கள் யார்?" என்று கண்களால் கேட்டாள்.
அவர் சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தார்.
பிறகு குறிப்பேட்டில் ஒரு வரி எழுதினார்.
அதைப் பார்த்த கணமே அவளது உலகமே தலைகீழானது.
"நான்... உன் அண்ணன்."
அவளது கைகளிலிருந்த புகைப்படம் கீழே நழுவி விழுந்தது...
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
1 Comments
நன்றி அண்ணா
ReplyDelete