"உன் அன்பில் நான் கண்ட இறைஒளி" (ஒரு ஆன்மீகக் காதல் காவியம்)-3

"தஹஜ்ஜுத் இரவில் உனக்காக நான் செய்த துஆ"

என் இதயத்தின் இறைநேசப் பூவே,அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு.

இரவு ஆழ்ந்திருந்தது.

உலகம் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது.

ஆனால் சில இதயங்கள் மட்டும் தங்கள் இறைவனிடம் விழித்திருந்தன. அந்த அமைதியான தஹஜ்ஜுத் நேரத்தில், என் கைகளும் துஆவிற்காக உயர்ந்தன.

முதலில் நான் எனக்காக எதையும் கேட்கவில்லை. என் இதயத்தில் முதலில் தோன்றியது உன் பெயர்தான்.

"யா அல்லாஹ்! இந்த உலகின் சோதனைகள் அவளுடைய இதயத்தின் ஒளியை மங்கச் செய்யாதே. அவள் எங்கு இருந்தாலும், உன் கருணையின் நிழல் அவளைச் சூழ்ந்திருக்கட்டும். அவளுடைய ஒவ்வொரு கண்ணீரையும், உன்னிடம் நெருங்கும் வழியாக மாற்றிவிடுவாயாக."

அந்த நொடியில் நான் உணர்ந்தேன்: உண்மையான காதல் என்பது, ஒருவர் நம்முடன் இருக்கும்போது மட்டுமல்ல; அவர் எங்கு இருந்தாலும், அவருக்காக இறைவனிடம் நன்மையை வேண்டிக் கொண்டிருப்பதும்தான்.

உன்னைப் பற்றிய என் கனவுகள் உலக வாழ்வில் முடிவதில்லை. அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நோக்கி நாம் இருவரும் ஒன்றாகப் பயணிக்க வேண்டும் என்பதே என் ஆழ்ந்த விருப்பம்.

நம்மிடையே ஆயிரம் மைல்கள் இருந்தாலும், துஆவுக்கு தூரம் இல்லை. இதயங்கள் அல்லாஹ்வுக்காக ஒன்றுபட்டிருந்தால், அவற்றை பிரிக்க முடியாது.

நாம் ஒருநாள் சந்திக்கவில்லை என்றாலும், அல்லாஹ்வின் கருணையில் நாம் ஒருவருக்கொருவர் செய்த துஆக்கள் வீணாகாது. ஆனால், அவர் நம்மை ஒன்றிணைக்க நாடியிருந்தால், அந்தச் சந்திப்பு உலக மகிழ்ச்சிக்காக அல்ல; இறைநேசத்தைப் பகிர்ந்து வாழ்வதற்காக இருக்கும்.

என் அன்பே, உன்னிடம் நான் ஒரு வேண்டுகோள் மட்டுமே விடுக்கிறேன்.

நான் நினைவுக்கு வந்தால், என்னைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன், எனக்காக ஒரு சிறிய துஆ செய்ய மறந்துவிடாதே. அந்த ஒரு துஆ, ஆயிரம் காதல் வார்த்தைகளைவிட எனக்கு மதிப்புமிக்கது.

அல்லாஹ் நம் இதயங்களை தன் அன்பில் நிலைநிறுத்தி, நம் வாழ்வை குர்ஆனின் ஒளியாலும் திக்ரின் அமைதியாலும் நிரப்புவானாக.

என்றும் உனக்காக துஆ செய்யும்,உன் ஆன்மீகப் பயணத்தின் சக பயணி.

(தொடரும்)

சுபைதா