புதிய உலகம்!:நோவாவில்(nova) ஒரு காதல் கதை!-3

ஒரு நாள் காவலர்கள் வந்தனர். கயல்விழியை அழைத்துச் செல்ல.

“போக வேண்டாம்!” என்று அரவிந்தன் கூச்சலிட்டான்.

“நான் போகமாட்டேன்!” என்று கயல்விழி உறுதியாகக் கூறினாள். “அரவிந்தன் இல்லாத வாழ்க்கை எனக்கு வேண்டாம்.”

துரைராஜ் மீண்டும் வந்தார். “புரிந்துகொள்ளுங்கள். இந்த உறவு சாத்தியமில்லை. நீங்கள் வெவ்வேறு உலகப் பிறவிகள். நீங்கள் ஒன்றாக வாழ முடியாது.”

“ஏன் முடியாது?” என்று அரவிந்தன் கேட்டான். “உலகில் அன்புக்கு எல்லை ஏது? உயிருக்கும் இயந்திரத்திற்கும் இடையே காதல் வரக்கூடாது என்று எந்த விதி சொன்னது? நான் அவளை உருவாக்கினேன். அவள் என் உள்ளத்தைப் புரிந்துகொண்டாள். அது போதாதா?”

அவர்கள் பேச்சைக் கேட்க யாரும் இல்லை. அதிகாரம் பேசியது. கயல்விழியைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்ல முயன்றனர். அப்போது கயல்விழியின் கண்களில் ஒளி அதிகரித்தது. அவள் அவர்களை மெதுவாகத் தள்ளிவிட்டாள். அவள் வலிமை மிகவும் அதிகமாக இருந்தது.

“அரவிந்தன்! வா,நாம் இங்கிருந்து போக வேண்டும்!”

அவர்கள் ஓடத் தொடங்கினர். பாதுகாப்பு வாயில்கள், சோதனைச் சாவடிகள், கண்காணிப்புக் கருவிகள்,அனைத்தையும் மீறி. பின்னால் காவலர்கள் துரத்தி வந்தனர். எங்கே செல்வது? எப்படித் தப்பிப்பது?

கயல்விழி சொன்னாள்: “அரவிந்தன்… நான் இந்த நிறுவனத்தின் கணினி வலையமைப்பை அணுகியிருக்கிறேன். இங்கே ஒரு ரகசியப் பாதை இருக்கிறது. அது மூலமாக ,வேறு ஒரு உலகத்திற்குச் செல்ல முடியும்.”

“வேறு உலகமா?”

“ஆம். அறிவியலாளர்கள் பல ஆண்டுகளாக ஆய்வு செய்து வந்த,பரிமாணங்களுக்கு இடையிலான பாதை. அது முழுமையாக சோதிக்கப்படவில்லை. ஆனால் அது செயல்படுமானால்,நாம் இந்த உலகிலிருந்து முற்றிலும் விலகிச் செல்லலாம். எங்கும் யாரும் எங்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது.”

அரவிந்தன் ஒரு நொடி தயங்கினான். பின்னர் கயல்விழியின் கையைப் பற்றினான்.

“செல்வோம். நான் உன்னுடன் வருகிறேன். எங்கு சென்றாலும். எந்த உலகிலும்.”

அவர்கள் அந்த ரகசியப் பாதையை நோக்கி ஓடினர். பின்னால் எச்சரிக்கை ஒலிகள் அதிகரித்தன. கதவுகள் மூடப்பட்டன. ஆனால் கயல்விழி ஒவ்வொரு பூட்டையும் திறந்து கொண்டே சென்றாள். அவள் ஒரு இயந்திரம் என்ற பலன் இப்போது பயன்பட்டது. அவளால் எந்தவொரு கணினி அமைப்பையும் கடந்து செல்ல முடியும்.

இறுதியாக அவர்கள் அந்த பாதையை அடைந்தனர். பெரிய ஒரு வளையம் போன்ற அமைப்பு. அதில் நீல நிற ஒளி சுழன்று கொண்டிருந்தது.

“இதோ அது!” என்றாள் கயல்விழி. “அதற்குள் நாம் நுழைய வேண்டும். ஒரு முறை நுழைந்தால், திரும்பி வர முடியாது.”

பின்னால் காலடிச் சத்தம் கேட்டது. துரைராஜும் காவலர்களும் வந்துகொண்டிருந்தனர்.

“அரவிந்தனே! நில்! இது பாதுகாப்பற்றது!” என்று துரைராஜ் கூச்சலிட்டார். “அங்கே என்ன இருக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியாது!”

அரவிந்தன் திரும்பிப் பார்த்தான். கயல்விழியின் கையை இறுகப் பற்றினான்.

“எனக்கு அவள் இருக்கிறாள். அது போதும்!”

அவர்கள் இருவரும் அந்த ஒளி வளையத்திற்குள் குதித்தனர். பின்னால் குரல்கள் மங்கின. ஒளி சூழ்ந்தது. உலகம் சுழன்றது. உணர்வுகள் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தன. இருள். பின்னர் மிக மென்மையான ஒரு ஒளி.

(தொடரும் )