இதோ பாட்டி கதை தொடர்ந்தார்…
அரண்மனை வாயிலில் அந்த அரச ரதம் மெதுவாக நின்றது.
காவலர்கள் உடனே மரியாதையுடன் வணங்கினர். இசைக்கருவிகள் மெதுவாக ஒலித்தன.
ஒரு நொடி அமைதி…
பின்னர் ரதத்தின் திரை மெதுவாக உயர்ந்தது.
அதிலிருந்து தென்னாட்டு இளவரசி வெளியே வந்தாள்.
அவள் நடையில் ஒரு அரச கம்பீரம் இருந்தது. ஆனால் முகத்தில் அகந்தை இல்லை… அமைதியான தீர்மானம் மட்டும் இருந்தது.
அரண்மனை முழுவதும் அவளைப் பார்த்து ஒரு நொடி அமைதியானது.
மகாராணி மெல்ல எழுந்தார்.
“வரவேற்கிறோம்…” என்று மரியாதையுடன் சொன்னார்.
இளவரசி சற்றே வணங்கி,
“உங்கள் வரவேற்புக்கு நன்றி… நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு உங்கள் நாட்டில் நுழைகிறேன்,” என்றாள்.
அவளின் குரல் உறுதியானதாக இருந்தது.
மந்திரி அவளை கவனமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அவரது மனதில் பல கேள்விகள் ஓடியன.
“இவள் வெறும் அரசியல் காரணத்துக்காக வந்தவளா… அல்லது வேறு நோக்கம் இருக்கிறதா?”
அதே நேரத்தில் அரண்மனை ஒரு பக்கத்தில் இருந்து சின்ன மருமகள் போல வேலைக்காரிகள் மெதுவாக பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.
“பாரு… அவங்க முகம் ரொம்ப கம்பீரமா இருக்கு…”
“ஆமாம்… ஆனா கெட்டவளா நல்லவளா தெரியலையே…”
அவர்கள் கிசுகிசுப்பு மெதுவாக காற்றில் கலந்தது.
அந்த நேரத்தில் இளவரசி மெதுவாக சுற்றிப் பார்த்தாள்.
அவள் பார்வை ஒரு நொடிக்கு மட்டும் ராஜகுமாரி இருந்த திசையில் நின்றது.
அந்த ஒரு பார்வை…
ஒரு விசித்திரமான அமைதியை உருவாக்கியது.
ராஜகுமாரியும் அந்த பார்வையை எதிர்கொண்டாள்.
இருவருக்கும் இடையில் எந்த வார்த்தையும் இல்லை…
ஆனால் ஒரு கேள்வி மட்டும் காற்றில் தொங்கியது—
“இந்த சந்திப்பு வெறும் வருகையா… அல்லது விதியின் தொடக்கமா?”
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
0 Comments