Ticker

6/recent/ticker-posts

ஏழைகளின் கண்ணீர்!


"மலிவு... மலிவு...!"

கிராமம் முழுவதும் அந்த வார்த்தைதான் ஒலித்தது.
"அண்ணே... மார்க்கெட்டைவிட பாதி விலை! கோழியும் முட்டையும் மலிவாக கிடைக்கும். அதோடு வேலை வாய்ப்பும்!"என்ற அறிவிப்பைக் கேட்டதும், வறுமையில் வாடிய கிராம மக்கள் மகிழ்ந்தனர்.

"நம்ம ஊருக்கு நல்ல காலம் வந்துடுச்சு!" என்று முதியவர் இராமசாமி சொன்னார்.
சில மாதங்களில் கிராமத்தின் ஓரத்தில் பெரிய பண்ணை உருவானது. வேலை கிடைத்தது. மலிவான கோழியும் முட்டையும் கிடைத்தது. மக்கள் சந்தோஷப்பட்டனர்.

ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சி 
நீண்ட நாட்கள் நிலைக்கவில்லை.
காற்றில் துர்நாற்றம். சுற்றிலும் ஈக்கள். குடிநீரிலும், சமையலறையிலும், குழந்தைகளின் உணவிலும் ஈக்கள் மொய்த்தன.

"இது சாதாரணம்தான்..." என்று முதலாளியின் ஆட்கள் சொல்லிவிட்டுச் சென்றனர்.

ஏழை மக்கள் நம்பினர்.

சில வாரங்களிலேயே குழந்தைகளுக்கு வயிற்றுப்போக்கு, காய்ச்சல், வாந்தி. முதியவர்களும் நோய்வாய்ப்பட்டனர்.

அரசு மருத்துவமனை நிரம்பியது.

மருத்துவர் அமைதியாகக் கேட்டார்:
"இந்த ஊரில் சுகாதார விதிகளைப் பின்பற்றாத பண்ணை ஏதாவது இருக்கிறதா?"

அப்போதுதான் மக்களுக்கு உண்மை புரிந்தது.

மலிவு விலையில் வாங்கிய பொருட்கள்... மருத்துவச் செலவில் பல மடங்கு பணத்தை விழுங்கிவிட்டன.

வேலை தருவதாகச் சொன்னவர்கள், உயிரைக் காக்கும் சூழலை மட்டும் தரவில்லை.

அந்த நாளில், மருத்துவமனை படுக்கையில் தன் காய்ச்சலால் வாடும் பேரனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த இராமசாமியின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.

"ஐம்பது பைசா மிச்சம் என்று நினைத்தோம்... ஆனால் நம் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்தையே இழக்கப் போய்விட்டோமே..." என்று அவர் கதறினார்.

அந்த அழுகை ஒரு குடும்பத்தின் வேதனை மட்டுமல்ல...

வறுமையை வாய்ப்பாக மாற்றி, மனித உயிரைவிட லாபத்தைப் பெரிதாகக் கருதும் மனசில்லா மனிதர்களுக்கு எதிரான மௌனக் குற்றச்சாட்டாக மாறியது.

நீதி: 

வளர்ச்சி என்பது கட்டிடங்கள் உயர்வது அல்ல; மனித உயிரும், சுற்றுச்சூழலும் பாதுகாக்கப்படுவதுதான் உண்மையான வளர்ச்சி.

 


Post a Comment

2 Comments

  1. நன்றிகள் அண்ணா

    ReplyDelete
  2. நன்றிகள் அண்ணா

    ReplyDelete