"உன் அன்பில் நான் கண்ட இறைஒளி" (ஒரு ஆன்மீகக் காதல் காவியம்)-13

"உன்னை நேசிக்கச் செய்தது உன் புன்னகை அல்ல; உன் சஜ்தா"

என் இதயத்தின் அமைதியான இறைநேசத் தோழியே,

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு.

இன்று உனக்காக இந்தக் கடிதத்தை எழுதும்போது, என் மனதில் உன் முகம் வரவில்லை. மாறாக, தொழுகையில் தன் நெற்றியை இறைவனுக்கு முன் பணிவுடன் வைக்கும் ஒரு அடியாரின் தோற்றம்தான் தோன்றியது.

அந்தக் காட்சியே எனக்கு உன்னை நினைவூட்டியது.

ஏனெனில், உன் புன்னகை என்னை மகிழ்வித்திருக்கலாம். உன் வார்த்தைகள் என்னை ஈர்த்திருக்கலாம். ஆனால் உன்னை உண்மையாக மதிக்கவும் நேசிக்கவும் என்னைக் கற்றுக் கொடுத்தது, உன் சஜ்தாவில் வெளிப்படும் பணிவுதான்.

உலகம் உயரமாக நிற்பவர்களைப் பாராட்டுகிறது. ஆனால் அல்லாஹ்வின் வழி, தன்னை பணிவுடன் தாழ்த்திக் கொள்பவர்களை உயர்த்துகிறது.

அதனால்தான், உன் வாழ்க்கையின் மிக அழகான தருணம் கண்ணாடி முன் நிற்கும் தருணமல்ல; சஜ்தாவில் உன் இதயம் ரப்பிடம் உருகும் தருணம் என்று நான் நம்புகிறேன்.

என் அன்பே,

ஒருநாள் நான் சோர்ந்து போனால், என்னை மகிழ்விக்க அழகான வார்த்தைகள் தேவையில்லை. "அல்லாஹ்வின் கருணையை நம்புங்கள்" என்று நீ கூறும் ஒரு வாக்கியம் போதும்.

ஒருநாள் நீ சோர்ந்து போனால், நான் உனக்கு உலகத்தின் தீர்வுகளைச் சொல்ல விரும்பவில்லை. மாறாக, "வா... இரண்டு ரக்அத் தொழுது, நம் துயரங்களை அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைப்போம்" என்று சொல்ல விரும்புகிறேன்.

நம் உறவின் வலிமை, நாம் எவ்வளவு நேரம் பேசுகிறோம் என்பதில் இல்லை. நாம் ஒருவரை ஒருவர் அல்லாஹ்வை எவ்வளவு அதிகமாக நினைவூட்டுகிறோம் என்பதில்தான் இருக்க வேண்டும்.

நான் உனக்காக வாங்கித் தரும் பொருட்கள் காலத்தால் பழுதடையலாம். ஆனால் உனக்காக நான் செய்யும் ஒரு நேர்மையான துஆ, அல்லாஹ் நாடினால், மறுமை வரை பலன் தரும்.

என் அன்பே,

நம் வாழ்க்கையின் மிக அழகான நாள் திருமண நாள் மட்டும் அல்ல. நாம் இருவரும் அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பைப் பெற்று, அவருடைய திருப்தியை அடையும் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய மகிழ்ச்சி.

நான் உன்னை என்னுடைய மகிழ்ச்சிக்காக மட்டும் விரும்பவில்லை. அல்லாஹ்வின் பாதையில் உறுதியாக நடக்கும்போது, என்னை நினைவூட்டும் ஒரு நல்ல துணையாகவே விரும்புகிறேன்.

ஒருநாள் நம் தலைமுடி வெண்மையாகிவிட்டாலும், இரவு நேர தஹஜ்ஜுத் தொழுகைக்காக ஒருவரை ஒருவர் மெதுவாக எழுப்பும் அந்த அன்பு மட்டும் முதுமையடையக் கூடாது.

என் அன்பே,

இந்தக் கடிதத்தை ஒரு துஆவுடன் நிறைவு செய்கிறேன்.

"யா அல்லாஹ்! எங்கள் இதயங்களை சஜ்தாவில் உருகும் இதயங்களாக ஆக்குவாயாக. எங்கள் அன்பை உன் திருப்திக்கான வழியாக மாற்றுவாயாக. ஒருவரின் குறைகளை மற்றொருவர் மறைத்து, நன்மைகளை வளர்க்கும் அருளை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக. இம்மையில் உன் வழியில் வாழச் செய்து, மறுமையில் உன் கருணையின் நிழலில் மீண்டும் ஒன்றிணைப்பாயாக. ஆமீன்."

என்றும் உனக்காக துஆ செய்யும்,

உன் ஆன்மீகப் பயணத்தின் சக பயணி.

(தொடரும்)

சுபைதா