ரோஜாவின் சப்தம்!

(இந்தக் கதை ஈரானில் அரசுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவத்தை வைத்து எழுதப்பட்டது.)

காற்று சிறைச்சாலைச் சுவர்களுக்கு இடையே மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. வெளியே உலகம் சாதாரணமாக இருந்தாலும், அங்கே இரண்டு இதயங்கள் மட்டுமே மிக நெருக்கமாக இருந்தன—ஒன்று மரணத்திற்குச் செல்லும் நிலையில், மற்றொன்று அவருடன் செல்லத் தயாராக.

அலிரேசா செபாஹிக்கு வயது 25. மஹ்ஷத் கஷானிக்கு 22. அவர்கள் காதலித்தது போல் போராடவும் செய்தனர். இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஈரான் முழுவதும் மக்கள் தம் குரலை எழுப்பியபோது, அவர்களும் கைகோர்த்து நின்றனர். அதற்கு அவர்கள் விலை கொடுக்க நேர்ந்தது—கைது, சிறை, பின்னர் தீர்ப்பு: அவனுக்கு தூக்குத்தண்டனை, அவளுக்கு ஐந்து ஆண்டுகள் சிறை.

ஜூலை மாதம் ஒரு நாள், அவனை தூக்குமேடைக்கு கொண்டு சென்றனர். வழியில் அவன் மாரடைப்பால் விழுந்தான். கோமாவில் கிடந்த போது அவள் சிறையில் இருந்து கொண்டே ஒவ்வொரு நிமிடமும் அவனுக்காகப் பிரார்த்தித்தாள். அவன் மீண்டு வந்தான்—ஆனால் தண்டனை மாறவில்லை. அதிகாரிகள் தாமதப்படுத்தினர், அவ்வளவுதான்.

அன்று காலை அவன் உயிர் பிரியும் நாள். சில மணி நேரங்கள் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன. அப்போது மஹ்ஷத் முடிவு செய்தாள். "நான் அவரை மணந்து கொள்வேன். எங்கள் காதலுக்கு ஒரு பெயர் வேண்டும்."

மனித உரிமை வழக்கறிஞர் அமீர்சலார் தாவூதி முயன்றார். சிறை அதிகாரிகள் இறுதியில் அனுமதி அளித்தனர். தொலைபேசி இணைப்பு மூலம் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்க முடியாவிட்டாலும், குரல்கள் மோதின.

"அலிரேசா... நான் உன்னை என் கணவராக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்" என்றாள் அவள்.

"மஹ்ஷத்... நீ என் வாழ்க்கையின் முழு அர்த்தம்" என்றான் அவன்.

இரு தந்தையரும் அழுதபடி ஆசி வழங்கினர். வரதட்சணையாக அவளது குடும்பத்தினர் கொண்டுவந்தது மூன்று பொருட்கள் மட்டுமே—ஒரு புனித குர்ஆன், குங்குமப்பூ கற்கண்டு, மற்றும் ஒரு சிறிய சிவப்பு ரோஜா. அவ்வளவுதான். ஆனால் அதில் முழு உலகமும் அடங்கியிருந்தது.

தாவூதி அவளை எச்சரித்தார்: "மகளே, நீ சிந்திக்கிறாயா? வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாக இருக்கும்."

அவள் மெதுவாகச் சிரித்தாள்: "நான் அலிரேசாவை காதலிக்கிறேன். அது போதும்."

அந்த நொடிகளில் சிறையில் கடுமையான அதிகாரிகளும் கண்ணீர் வடித்தனர். காதல் என்றால் என்ன என்பதை அவர்களும் அறிந்து கொண்டனர்.

திருமணம் முடிந்தது. சில மணி நேரங்கள் கழித்து—அந்தச் சிவப்பு ரோஜா இன்னும் வாடாத நிலையில்—அலிரேசா தூக்கிலிடப்பட்டான்.

அவர்கள் இணைந்தது சில நிமிடங்களே. ஆனால் மஹ்ஷத் இப்போது அறிவாள். காதல் காலத்தைப் பொறுத்தது அல்ல. அது உண்மையாக இருந்தால் போதும். அந்த ஒரு சிவப்பு ரோஜா போல,சிறியது, ஆனால் என்றும் நினைவில் நிற்கும்.

ஜுலைனா பானு