காசாவின் கண்ணீர்!

காசா வானம் கருமையாகும்,

காலை சூரியன் மறைந்துவிடும்.

குழந்தை சிரிப்பு காற்றில் இல்லை,

குண்டுச் சத்தம் மட்டும் நிறைந்துவிடும்.

தாலாட்டு பாடும் தாயின் குரல்,

தூசியில் இன்று துடிக்கிறதே.

தந்தை கரங்கள் வீணாகி,

தகர்ந்த சுவற்றில் தேடுகிறதே.

சிறு காலணி பாதை நடுவே,

சிதைந்த கனவாய் கிடக்கிறதே.

சிறு பொம்மை கை விட்டபடி,

சின்ன உயிரை அழைக்கிறதே.

ஆனால் கேள் உலகமே இன்று,

அழுகை மட்டும் காசா அல்ல.

இடிபாடுக்குள் எழும் தொழுகை,

இறைவன் நாமம் மறையாத ஒளி.

மண்ணில் விழுந்த விதை போலே,

மீண்டும் எழும் இந்த மக்கள்.

கண்ணீர் துளியில் நம்பிக்கை வைத்து,

காலை காணும் வீர மக்கள்.

குண்டுகள் வீடு இடிக்கலாம்,

கோபுரம் மண்ணில் விழக்கலாம்.

ஆனால் ஒரே ஒன்று முடியாது—

காசா மனதை உடைக்க முடியாது.

ஒருநாள் மீண்டும் பூக்கும் பூமி,

ஒருநாள் மீண்டும் சிரிக்கும் பிள்ளை.

அந்நாள்வரை காற்று சொல்வது—

சப்ர்… சப்ர்… என்ற இறை மொழி.

நிவேதா

இலங்கை |  இந்தியா | உலகம் 

தமிழ்நாடு | விளையாட்டு 

தொடர்கதை | சிறுகதை 

கவிதை | செந்தமிழ் இலக்கியம் 

இஸ்லாமிய சிந்தனை 

மொழிபெயர்ப்புக் கதைகள் 

கட்டுரைகள் |  Ai SONGS |

ஆரோக்கியம் |வரலாறு|

சமையல்|HOME

Email;vettai007@yahoo.com