
மூவரும் பேருந்திலிருந்து இறங்கி, தத்தம் வீடுகளுக்குப் புறப்பட்டனர்.
சில நாட்கள் அமைதியாகக் கடந்தன.
ஒருநாள், தெருவோரத்தில் நடந்து சென்ற மல்லிகாவின் கண்களில் ஒரு பரிச்சயமான முகம் பட்டது.
அது... ஆதி!
அவனைப் பார்த்ததும் மல்லிகா ஆச்சரியமடைந்தாள்.
இருவரும் அருகிலிருந்த தேநீர் கடையில் அமர்ந்து பேசத் தொடங்கினர்.
பழைய நினைவுகளும், வாழ்க்கையில் நடந்த மாற்றங்களும் அவர்களது உரையாடலில் இடம் பெற்றன.
சிறிது நேரம் கழித்து, மல்லிகா மங்கை, மலர், பூங்கொடி ஆகியோரின் பெயர்களைச் சொன்னாள்.
அவர்களைப் பற்றிய உரையாடல் நீண்டது...
அப்போது, ஆதி அமைதியாக ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லத் தொடங்கினான்...
ஆதி, மல்லிகாவைப் பார்த்து மெதுவாகக் கேட்டான்.
"பூங்கொடி எப்படி இருக்கிறாள்?"
மல்லிகா ஒரு கணம் அமைதியாக இருந்தாள். பிறகு ஆழ்ந்த மூச்சுவிட்டு பேசத் தொடங்கினாள்.
"உன்னைக் காணவில்லை என்று அவள் பல வருடங்களாக மிகுந்த கவலையுடன் இருக்கிறாள். நீ ஏன் அவளிடம் ஒரு வார்த்தைகூட சொல்லாமல் ஊரை விட்டு சென்றாய்?" என்று கேட்டாள்.
ஆதி அமைதியாகத் தலைகுனிந்தான்.
மல்லிகா மீண்டும் தொடர்ந்தாள்.
"உனக்குத் திருமணம் ஆகிவிட்டதும், உனக்குப் பிள்ளைகள் இருப்பதும் அவளுக்குத் தெரியும். அதுபோல, பூங்கொடிக்குத் திருமணம் ஆகிவிட்டதும், அவளுக்கும் பிள்ளைகள் இருப்பதும் உனக்குத் தெரியும்."
"அப்படி இருக்க, உங்கள் இருவருக்கும் இடையில் இன்னும் இந்த மௌனமும், இந்த வேதனையும் ஏன்?" என்று மல்லிகா கேட்டாள்.
ஆதியின் முகத்தில் சொல்ல முடியாத ஒரு வலி தெரிந்தது...
(தொடரும்)

கட்டுரைகள் | Ai SONGS |

Email;vettai007@yahoo.com





0 Comments