காசாவில் குழந்தைகளின் பசிப் போராட்டம்!

பாலஸ்தீனத்தின் காசா முனையில் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீடித்து வரும் போர், அங்கு வாழும் மக்களின் வாழ்வை முற்றிலுமாக சிதைத்துவிட்டது. வீடுகள் தகர்க்கப்பட்டன. தெருக்கள் சிதிலமடைந்தன. ஆனால் இவற்றையெல்லாம் மிகவும் கொடுமையாக பாதித்திருப்பது அங்குள்ள குழந்தைகளே. ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் இன்று பசியால் வாடி, பட்டினியில் வாழ்ந்து, ஒரு வேளை உணவுக்காகக் கூட தினமும் போராடி வருகின்றனர். அவர்களின் கனவுகள், எதிர்காலம், வாழ்க்கை அனைத்தும் இன்று பசியின் முன் சிறுமையாகி நிற்கின்றன.

காசாவில் வாழும் மொத்த மக்கள்தொகையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் குழந்தைகளே. இவர்களில் பலர் போர் தொடங்கிய நாள் முதல் ஒரு நாளும் நிறைவான உணவைக் கண்டதில்லை. காலையில் எழுந்தால் வயிறு குமுறும் பசி. வயிற்றை அடக்கிக்கொண்டு நகரும் போது எங்கும் கிடைக்காத உணவு. பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளைப் பார்த்து கண்ணீர் வடிக்கின்றனர். "இன்று என் குழந்தைக்கு என்ன கொடுப்பேன்?" என்ற கவலையுடன் வீடு வீடாக அலைந்தும் கிடைப்பது ஒன்றுமில்லை. காசாவிற்குள் வரும் மனிதாபிமான உதவிகள் தொடர்ந்து தடுக்கப்படுவதால், உணவுப் பொருட்களும், குழந்தைகளுக்கான சிறப்பு ஊட்டச்சத்துப் பொருட்களும் கிடைக்காமல் போயின.

உலக சுகாதார நிறுவனம் மற்றும் யூனிசெஃப் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கைகள் மிகவும் அதிர்ச்சியளிக்கின்றன. காசாவில் ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் கடுமையான ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். சாதாரண காலங்களில் காணப்பட்ட ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டின் விகிதம் இப்போது மூன்று மடங்குக்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளது. குழந்தைகள் உடல் எடையை இழந்து, எலும்புகள் துருத்தி, முகங்கள் மெலிந்து, கண்கள் குழிந்து காணப்படுகின்றன. சத்தான உணவு இல்லாததால் அவர்களின் நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி முற்றிலும் குறைந்துபோயுள்ளது. சிறிய நோய்க்குக் கூட அவர்களால் ஈடுகொடுக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

காசாவில் குழந்தைகளுக்கு என்று செயல்பட்டு வந்த ஊட்டச்சத்து மையங்கள் பெரும்பாலானவை மூடப்பட்டுள்ளன. மருத்துவமனைகளில் குழந்தைகள் பிரிவில் படுக்கைகள் கூட இல்லை. மருந்துகளும் இல்லை. பால் பாக்கெட்டுகள், குழந்தை உணவுகள், வைட்டமின் மாத்திரைகள் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் கூட இன்று காசாவில் கிடைக்காத பொருட்களாகிவிட்டன. ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க முடியாமல், தானே பட்டினி கிடந்தாலும் பால் வராமல் தவிக்கும் நிலை. குழந்தைகள் அழுது அழுதே சோர்ந்துபோகின்றனர். அவர்கள் அழுவது பசிக்கு மட்டுமல்ல — தாகம் தீர்க்க தண்ணீரும் சரியாகக் கிடைக்காது. சுத்தமான குடிநீர் விநியோகம் முற்றிலும் சீர்குலைந்துள்ளதால், குழந்தைகள் நோய்களுக்கு எளிதில் ஆளாகின்றனர்.

மிகவும் கொடுமையான உண்மை என்னவென்றால், இந்தப் போர் நீடிக்க நீடிக்க, பசியின் தாக்கம் குழந்தைகளின் எதிர்கால வாழ்க்கையையே பாதிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. வளரும் பருவத்தில் சரியான ஊட்டச்சத்து கிடைக்காத குழந்தைகளின் உடல் வளர்ச்சியும், மூளை வளர்ச்சியும் பாதிக்கப்படும். இந்தப் பாதிப்பு வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கும். போர் முடிந்த பிறகும் அவர்களால் முழுமையான ஆரோக்கியத்துடன் வாழ முடியாத நிலை ஏற்படலாம். ஆயிரக்கணக்கில் குழந்தைகள் ஏற்கனவே தங்கள் பெற்றோரை ஒருவர் அல்லது இருவரையும் இழந்துள்ளனர். பெற்றோர் இல்லாத அந்தக் குழந்தைகளுக்கு உணவு கொடுக்கக்கூட யாருமில்லை.

போர்நிறுத்தம் குறித்து சில செய்திகள் வெளியான போதும், உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் அடிப்படைத் தேவைகளை முழுமையாக வழங்குவதில் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படவில்லை. காசாவிற்குள் உதவிப் பொருட்கள் கொண்டு செல்லப்படும் வாகனங்கள் தொடர்ந்து தடுக்கப்படுகின்றன. மிக அவசரமாகத் தேவைப்படும் குழந்தை உணவும், மருந்துகளும் கூட நுழைவதற்கு அனுமதி மறுக்கப்படுகின்றன. இதனால் தினம் தினம் பல குழந்தைகள் மிக மெதுவாக, வேதனையுடன் உயிரை விட்டு வருகின்றனர். பசியால் உயிரிழக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

உலக நாடுகளும், மனிதாபிமான அமைப்புகளும் இதுகுறித்து குரல் கொடுத்து வருகின்றன. ஆனால் அந்தக் குரல்கள் பல பலனின்றி போய்க்கொண்டே இருக்கின்றன. காசாவின் குழந்தைகள் இன்னும் பசியுடன் போராடி வருகின்றனர். அவர்களுக்கு தேவை அனுதாபம் அல்ல,உணவு. தேவை சுத்தமான தண்ணீர். தேவை மருத்துவப் பாதுகாப்பு. தேவை சுதந்திரமான வாழ்க்கை. போர் என்ற பெரும் சக்திக்கு இடையே சிக்கிக்கொண்ட அந்தச் சிறிய உள்ளங்கள், இன்னும் ஒரு வேளை உணவுக்காகக் காத்திருக்கின்றன. அவர்களின் பசி தீர்க்கப்படும் நாள் எப்போது வரும்? அவர்கள் மீண்டு சிரிக்கும் நாள் உண்டா? என்று உலகம் காத்திருக்கிறது.

காசாவின் குழந்தைகளின் பசிப் போராட்டம் இன்னும் முடியவில்லை. அது தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. மனித குலம் வெட்கப்பட வேண்டிய இந்த நிலையை மாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு நம் அனைவருக்கும் உண்டு. ஒரு குழந்தை பசியால் வாடுவது என்பது மானுடம் முழுவதும் தோல்வியடைவதாகும். காசாவின் குழந்தைகளுக்கு நாம் குரல் கொடுப்போம். அவர்களுக்கு உணவும், பாதுகாப்பும், சுதந்திரமான வாழ்க்கையும் கிடைக்க வேண்டும் என்று கோருவோம். அதுவே மனிதநேயம் காக்கும் மெய்யான வழியாகும்.

கல்ஹின்னை மீஹன்