Ticker

6/recent/ticker-posts

ஊமைப் பெண் – 12


"நான்... உன் அண்ணன்."
அந்த வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் மீண்டும் மீண்டும் எதிரொலித்தன.

கீழே விழுந்த புகைப்படத்தை அவள் பார்த்துக் கொண்டே நின்றாள்.
அது உண்மையா?
இல்லை...
இது ஏதோ தவறாக இருக்க வேண்டும்.

பல ஆண்டுகளாக தனிமையில் வாழ்ந்த அவளுக்கு திடீரென ஒரு அண்ணன் தோன்றியிருப்பது நம்ப முடியாத ஒன்றாக இருந்தது.

அந்த மனிதர் குனிந்து புகைப்படத்தை எடுத்தார்.
பிறகு மெதுவாக அவளிடம் நீட்டினார்.
அவரது கண்களில் கண்ணீர் மின்னியது.

அவள் அந்தக் கண்களைப் பார்த்தாள்.
ஏனோ...
அந்தப் பார்வை புதிதாகத் தெரியவில்லை.
எங்கோ...
ஏதோ ஒரு காலத்தில் பார்த்தது போலத் தோன்றியது.

அந்த நேரத்தில் வீட்டிற்குள் இருந்து பாட்டியின் குரல் கேட்டது.
"மா... எங்கே போனே?"
அந்தக் குரலைக் கேட்டதும் மர்ம மனிதரின் முகம் திடீரென மாறியது.

அவர் வேகமாக குறிப்பேட்டில் எழுதினார்.
"பாட்டிக்கு என்னைப் பற்றி தெரியக்கூடாது."
அவள் அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

ஏன்?
பாட்டியிடம் ஏன் மறைக்க வேண்டும்?
அவள் கேள்வியுடன் அவரைப் பார்த்தாள்.
அவர் பதில் சொல்லாமல் தனது பையிலிருந்து ஒரு பழைய வெள்ளி கொலுசை எடுத்தார்.

அதைப் பார்த்த கணமே அவளது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.
அந்தக் கொலுசு...
அவளது கனவுகளில் பலமுறை தோன்றிய அதே கொலுசு!
அதன் உள்ளே சிறிய எழுத்துக்களில் ஒரு பெயர் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.

"நிலா"
அவளது கண்கள் கலங்கின.
நிலா...
அந்தப் பெயரை எங்கேயோ கேட்டிருக்கிறாள்.
ஆனால் எப்போது?
எங்கே?
என்று நினைவுக்கு வரவில்லை.

அவள் கொலுசைத் தொட்டவுடன் திடீரென மற்றொரு நினைவு மின்னியது.
மழை பெய்துக் கொண்டிருந்த இரவு.
ஒரு பெண் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டு ஓடுகிறாள்.

பின்னால் யாரோ துரத்துகிறார்கள்.
"நிலாவைக் காப்பாற்று!" என்று ஒரு ஆண் குரல் கத்துகிறது.
அதன் பிறகு...
ஒரு பெரிய விபத்து.
அவள் அலறியபடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.

மர்ம மனிதர் பதற்றத்துடன் அவளைத் தாங்கினார்.
அப்போது பாட்டி வாசலுக்கு வந்தார்.
அவரைப் பார்த்த கணமே பாட்டியின் முகம் வெளிறிப் போனது.

கைகளிலிருந்த தண்ணீர் குவளை கீழே விழுந்து நொறுங்கியது.
"நீ...!"
என்று நடுங்கிய குரலில் சொன்னார்.
மர்ம மனிதரின் கண்களும் பாட்டியை நோக்கி நிலைத்தன.
பல வருடங்களாக புதைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு ரகசியம் அவர்களுக்குள் உயிர்பெற்றது
போல இருந்தது.

பாட்டி மெதுவாக பின்னால் நகர்ந்தார்.
"இல்லை... இது முடியாது... நீ உயிரோட இருக்க முடியாது..."
என்று முணுமுணுத்தார்.
அவளோ அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.

உயிரோடு இருக்க முடியாதா?
அப்படியானால்...
அவர் யார்?
அண்ணனா?
அல்லது...
இன்னும் பெரிய மர்மமா?

அந்த நேரத்தில் மர்ம மனிதர் தனது பையிலிருந்து ஒரு பழைய செய்தித்தாள் துண்டை எடுத்தார்.
அதை அவளிடம் கொடுத்தார்.
செய்தித்தாளின் தலைப்பைப் பார்த்தவுடன் அவளது உடல் நடுங்கியது.

"பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் மாளிகையில் ஏற்பட்ட தீ விபத்து – செல்வந்த குடும்பம் மர்மமாக மாயம்!"
அதன் கீழே இருந்த புகைப்படத்தில்...
அவளும்...
அந்த மனிதரும்...
இரண்டு சிறு குழந்தைகளாக நின்று கொண்டிருந்தார்கள்!
அவளது கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.

ஆனால் அதைவிட பெரிய அதிர்ச்சி இன்னும் காத்திருந்தது...
ஏனெனில் செய்தித்தாளின் கடைசி வரியில் எழுதப்பட்டிருந்தது:
"இந்த விபத்தில் உயிரிழந்ததாகக் கருதப்பட்ட சிறுவனின் உடல் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை..."

(தொடரும்)

 


Post a Comment

0 Comments