அன்புள்ள மல்லிகா,
உன் கடிதம் எங்களுக்குக் கிடைத்தது. அதில் எழுதியிருந்த அனைத்தையும் நாங்கள் அறிந்துகொண்டோம்.
நாங்கள் ஆதியை நேரில் சந்திக்க விரும்புகிறோம்.
தயவுசெய்து அவனை ஒருமுறை எங்களிடம் அழைத்து வா.
அவனிடம் சில முக்கியமான விஷயங்களைப் பேச வேண்டும்.
எல்லா உண்மைகளையும் அறிந்த பிறகு, ஆதியையும் பூங்கொடியையும் சந்திக்க வைக்கலாம் என்று நினைக்கிறோம்.
உன் அன்புத் தோழிகள், மங்கை & மலர்
கடிதத்தை மடித்து உறையில் வைத்த மலர், அதை மல்லிகாவிடம் அனுப்பத் தயாரானாள்.
இப்போது அவர்களின் மனதில் ஒரே எண்ணம்...
ஆதியை விரைவில் சந்திக்க வேண்டும்.
மங்கை, மலர், மல்லிகா, ஆதி, கதிர், திரு ஆகியோருக்கு நடந்து கொண்டிருக்கும் அனைத்து நிகழ்வுகளும் பூங்கொடிக்குத் தெரியாது.
அவள் வழக்கம்போல தனது அன்றாட வேலைகளைச் செய்து கொண்டிருந்தாள்.
அதிகாலை எழுந்து பூக்களைப் பறித்து, அவற்றை அழகான மாலைகளாகக் கட்டுவாள்.
காலை நேரத்தில் சந்தைக்குச் சென்று பூக்களை விற்பாள்.
அதுமட்டுமல்லாமல், சிலர் நேரடியாக அவள் வீட்டிற்கே வந்து பூக்களை வாங்கிச் செல்வார்கள்.
பூக்களே அவளின் வாழ்க்கை... அவளின் உழைப்பே அவளின் துணை...
ஆனால் மனதின் ஒரு மூலையில் ஆதியின் நினைவு மட்டும் இன்னும் மங்காமல் இருந்தது.
அன்று வேலைகளை முடித்துவிட்டு, "இன்று மங்கையின் வீட்டிற்குச் சென்று அவளைப் பார்த்துவிட்டு வரலாம்," என்று நினைத்தாள்.
மங்கையும் மலரும் வசிக்கும் வீடுகள், பூங்கொடியின் வீட்டிலிருந்து மூன்று தெருக்கள் தள்ளிதான் இருந்தன.
அவர்களைச் சந்திக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன், பூங்கொடி மெதுவாக நடக்கத் தொடங்கினாள்.
அவளுக்குத் தெரியாமல், அவளது வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தப் போகும் நிகழ்வுகள் அமைதியாக நடந்துகொண்டிருந்தன.
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
0 Comments