"உன் அன்பில் நான் கண்ட இறைஒளி" (ஒரு ஆன்மீகக் காதல் காவியம்)-10

"நீ என் இதயத்தை அல்ல; என் ஆன்மாவை விழித்தெழச் செய்தாய்"என் இறைநேசப் பயணத்தின் அமைதியான துணையே,

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மதுல்லாஹி

வ பரகாதுஹு.

இன்று நான் உனக்கு காதலைப் பற்றி எழுதவில்லை. காதலைத் தாண்டிய ஒரு பயணத்தைப் பற்றி எழுதுகிறேன்.

ஒரு நாள் நான் உணர்ந்தேன்: சில மனிதர்கள் நம் வாழ்க்கைக்குள் வருவது, நம்மைத் தங்களிடம் அழைப்பதற்காக அல்ல; நம்மை அல்லாஹ்விடம் திருப்புவதற்காக.

நீ என் வாழ்க்கையில் அப்படிப்பட்ட ஒரு வருகை.

உன்னைச் சந்தித்த பிறகு, என் இதயம் உன்னைத் தேடவில்லை; உன் இதயத்தை ஒளிரச் செய்த அந்த இறையருளைத் தேடத் தொடங்கியது.

அப்போது எனக்குப் புரிந்தது:

உண்மையான காதல் என்பது, ஒரு மனிதனின் முகத்தில் நின்றுவிடாது; அந்த முகத்தைப் படைத்த இறைவனை நோக்கிப் பயணிக்கும்.

என் அன்பே,

கடலில் கலக்கும் நதிகள் தங்கள் பெயரை இழக்கின்றன. அதுபோல், இறைநேசத்தில் கரையும் இதயங்கள் தங்களின் அகந்தையை இழக்கின்றன.

நம் காதலும் அப்படியே இருக்க வேண்டும்.

"நான்" என்பதும், "நீ" என்பதும் குறைந்து, "அல்லாஹ் விரும்புவது என்ன?" என்ற கேள்வி மட்டுமே நம் வாழ்வின் மையமாக வேண்டும்.

உன் கண்களில் நான் ஒரு உலகத்தைப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, உலகத்தைவிட நிலையான மறுமையை நாடும் ஏக்கத்தைப் பார்க்கிறேன்.

அந்த ஏக்கமே என்னை உன்னிடம் நெருக்கமாக்கியது.

என் அன்பே,

மலர்களின் மணம் சில நாட்கள் மட்டுமே நீடிக்கும். ஆனால் இறைநினைவால் மலர்ந்த ஒரு இதயத்தின் மணம், காலம் கடந்தும் மனிதர்களின் நினைவில் வாழும்.

அதனால், நான் உனக்கு ரோஜாக்களை வழங்க விரும்பவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு நல்ல செயலைப் பரிசாக வழங்கும் மனிதனாக வாழ விரும்புகிறேன்.

ஒருநாள் நாம் சந்திக்க முடியாமல் போனாலும், அல்லாஹ்வின் கருணையில் நாம் செய்த துஆக்கள் நம்மைச் சந்திக்கும்.

ஒருநாள் நாம் ஒன்றிணைந்தால், நம் இல்லம் சுவர்களால் அல்ல; குர்ஆன் ஓதப்படும் ஒலியால் நிரம்பட்டும்.

நம் உரையாடல்கள் உலகச் செய்திகளை விட, நம் ஆன்மா இன்று அல்லாஹ்வுக்கு இன்னும் நெருக்கமானதா என்ற கேள்வியை அதிகமாகக் கொண்டிருக்கட்டும்.

என் அன்பே,

நான் உன்னை என்னுடைய வாழ்க்கையின் முடிவாக நினைப்பதில்லை.

அல்லாஹ்வை நோக்கிய என் பயணத்தில், அவர் எனக்கு வழங்கிய ஒரு அழகிய அமானத்தாகவே நினைக்கிறேன்.

இந்த உலகம் நம்மை ஒன்றிணைத்தாலும், பிரித்தாலும், ஒரு துஆ மட்டும் என் இதயத்தில் எப்போதும் உயிருடன் இருக்கும்:

"யா அல்லாஹ்! எங்கள் இதயங்கள் உன் அன்பில் ஒன்றிணைந்திருந்தால், அவற்றை உன் திருப்தியிலிருந்து ஒருபோதும் விலக்கிவிடாதே. இம்மையில் எங்களை ஒன்றிணைப்பது நன்மையாக இருந்தால் அதனை அருள்வாயாக; இல்லையெனில், மறுமையில் உன் கருணையின் நிழலில் எங்களை மீண்டும் சந்திக்கச் செய்வாயாக."

அதுவரை, நான் உன்னை வார்த்தைகளால் அல்ல; துஆக்களால் நேசிப்பேன்.

நான் உன்னை பார்வையால் அல்ல; தக்வாவால் மதிப்பேன்.

நான் உன்னை என்னிடம் அழைக்க மாட்டேன்; அல்லாஹ்விடம் இன்னும் நெருக்கமாக நடக்க ஊக்குவிப்பேன்.

என்றும் உன் நன்மைக்காக துஆ செய்யும்,

உன் ஆன்மீகப் பயணத்தின் சக பயணி.

(தொடரும்)

சுபைதா