இதோ பாட்டி கதை தொடர்ந்தார்…
அரண்மனையில் அந்த நாள் வழக்கம்போல் ஆரம்பமானது. ஆனால் எல்லோர் மனதிலும் ஒரு சிறிய பரபரப்பு இருந்தது.
“மூன்று நாளில் அந்த இளவரசி வரப்போறாளாமே…” என்று அரண்மனை வேலைக்காரிகளில் ஒருவர் மெதுவாக சொன்னாள்.
அதை கேட்ட இன்னொருத்தி கிண்டலாகச் சிரித்தாள்.
“ஏன் வரணும் தெரியுமா? போர் அடிச்சிருக்கும் போல!” என்று அவள் சொன்னதும் அருகிலிருந்தவர்கள் மெதுவாக சிரித்தார்கள்.
அந்த நேரத்தில் சமையலறை பக்கம் இருந்து ஒரு வயதான வேலைக்காரி குரல் கொடுத்தாள்:
“அடேய்… அரச குடும்ப விஷயத்தை இப்படி பேசக்கூடாது. கேட்டால் தலை போயிடும்!”
அவர்கள் உடனே சிரிப்பை அடக்கிக்கொண்டார்கள்.
அதே சமயம் ராஜகுமாரி பூந்தோட்டத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தாள். தோழிகள் இருவர் அவளுடன் இருந்தனர்.
ஒருத்தி மெதுவாக சொன்னாள்:
“அரசகுமாரி… அந்த இளவரசி வந்தா நம்ம அரண்மனை இன்னும் அழகாகும் போல இருக்கே…”
மற்றொருத்தி உடனே பதிலளித்தாள்:
“அழகு மட்டும் இல்ல… கொஞ்சம் சிக்கலும் வரலாம். எதிரி நாட்டிலிருந்து வர்றவங்கன்னா எப்பவும் சும்மா இருக்க மாட்டாங்க.”
அதை கேட்ட ராஜகுமாரி மெதுவாக நின்றாள்.
அவள் முகத்தில் கோபமும் இல்லை… பயமும் இல்லை…
சற்று அமைதியான சிந்தனை மட்டும்.
“மனிதர்கள் வருவது பிரச்சனைக்காக அல்ல… காரணத்துக்காகத்தான்,” என்று அவள் மெதுவாக சொன்னாள்.
அந்த வார்த்தை கேட்ட தோழிகள் இருவரும் ஒரு நொடியில் அமைதியாகிவிட்டனர்.
அதே நேரத்தில் அரண்மனை வாயிலில் படைத்தலைவன் காவலர்களிடம் கட்டளையிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
“எல்லா வழிகளும் சுத்தமாக இருக்கணும்… வருகைக்கு எந்த குறையும் இருக்கக்கூடாது!”
அரண்மனை மெதுவாக ஒரு பெரிய நிகழ்வுக்காக தயார் ஆகிக் கொண்டிருந்தது.
ஆனால் அந்த நிகழ்வின் உண்மையான காரணம்… இன்னும் யாருக்கும் தெரியாது.
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
0 Comments