இதோ பாட்டி கதை தொடர்ந்தார்…
அரண்மனை மண்டபத்தில் அந்த வார்த்தைகள் இன்னும் காற்றில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன.
“மூக்கின் இரு பக்கங்களிலும் அறிகுறி…”
இளவரசி சொன்னது கேட்டதும், மகாராணியின் முகத்தில் சின்ன பதற்றம் தோன்றியது. ஆனால் அவர் அதை வெளிக்காட்டாமல் இருந்தார்.
மந்திரி மெதுவாக ஒரு படி பின்னே சென்று, யாரும் கவனிக்காத வகையில் யோசனையில் மூழ்கினார்.
“இது சாதாரண விஷயம் இல்லை…” என்று அவர் மனதில் மட்டும் கூறிக் கொண்டார்.
அதே நேரத்தில், ராஜகுமாரி அமைதியாக நின்றிருந்தாள்.
அவளின் முகத்தில் பயம் இல்லை… ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு ஆழமான சிந்தனை உருவானது.
“இவ்வளவு குறிப்புகள்… ஒரே மாதிரி சொல்லப்படுவது ஏன்?” என்று அவள் மெதுவாக தன்னுள் கேட்டாள்.
இளவரசி தொடர்ந்தாள்:
“நான் இங்கு குற்றம் சாட்ட வரவில்லை. நான் தேடுவது உண்மை மட்டும் தான்.”
அந்த வார்த்தை அரண்மனையில் ஒரு நிம்மதியும், அதே நேரத்தில் புதிய சந்தேகத்தையும் ஏற்படுத்தியது.
மகாராணி மெதுவாக சொன்னார்:
“உண்மை என்றால்… அது எங்களுக்கும் தெரிய வேண்டும்.”
இளவரசி தலையசைத்தாள்.
“அதற்காகத்தான் நான் வந்திருக்கிறேன். ஆனால் சில உண்மைகள் மெதுவாகவே வெளிப்படும்.”
அந்த நேரத்தில் தோழிகள் ஒருவருக்கொருவர் கிசுகிசுத்தனர்:
“இவங்க பேசுறது ரொம்ப ரகசியமா இருக்கே…”
“ஆமாம்… இது சாதாரண வருகை இல்ல போல…”
ராஜகுமாரி மெதுவாக ஒரு படி முன்னே வந்தாள்.
அவளின் குரல் அமைதியாக இருந்தது:
“உண்மை மெதுவாக வந்தாலும்… அது தப்பிக்காது.”
அந்த வார்த்தை கேட்டதும் மந்திரி அவளை திரும்பிப் பார்த்தார்.
அவரின் மனதில் ஒரு எண்ணம் மட்டும் தோன்றியது:
“இந்தக் குழந்தை சாதாரண ராணி இல்லை…”
அதே நேரத்தில் அரண்மனை வெளியே காற்று மெதுவாக வீசியது…
ஒரு புதிய கட்டத்தின் தொடக்கம் போல…
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
0 Comments