சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அய்யூபி (ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி)

சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அய்யூபி (ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி) அவர்கள் இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மட்டுமின்றி, உலக வரலாற்றிலும் வீரம், நீதி மற்றும் பெருந்தன்மைக்குச் சிறந்த உதாரணமாகத் திகழும் ஒப்பற்ற ஒரு தலைவர் ஆவார்.

பைத்துல் முகத்தஸை (அல்-அக்ஸா பள்ளிவாசல் / ஜெருசலேம்) சிலுவைப்போராளிகளிடமிருந்து மீட்டெடுத்தது இவரது வாழ்நாளின் மிகப்பெரிய சாதனையாகும். 1. பைத்துல் முகத்தஸை மீட்ட வீர வரலாறு

ஹித்தீன் போர் (1187):

சுமார் 88 ஆண்டுகள் சிலுவைப்போராளிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பைத்துல் முகத்தஸை மீட்கும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 'ஹித்தீன் போர்' கி.பி. 1187-இல் நடைபெற்றது. இதில் சுல்தான் சலாவுதீன் அவர்களின் திறமையான இராணுவ மூலோபாயத்தால் சிலுவைப்படை முற்றிலும் தோற்கடிக்கப்பட்டது.

ஜெருசலேம் வெற்றி:

ஹித்தீன் போரின் தொடர்ச்சியாக, அதே ஆண்டில் சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அவர்கள் ஜெருசலேமை எவ்விதப் பெரிய இரத்தக் களறியுமின்றி கைப்பற்றினார்.

 அளவில்லா பெருந்தன்மை:

1099-இல் சிலுவைப்போராளிகள் ஜெருசலேமைக் கைப்பற்றியபோது ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம்களைக் கொன்றுகுவித்தனர். ஆனால், சுல்தான் சலாஹுதீன் அவர்கள் நகரை மீட்டபோது, அங்கிருந்த கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பொதுமன்னிப்பு வழங்கி, அவர்களைப் பாதுகாப்பாக வெளியேற அனுமதித்தார். எதிரிகளாலும் போற்றப்பட்ட ஒரு மாபெரும் மாவீரராக அவர் திகழ்ந்தார்.

2. மார்க்கப்பற்றும் நற்பண்புகளும்

இறை நம்பிக்கையும் வழிபாடும்:

சுல்தான் சலாவுதீன் அவர்கள் தீவிர மார்க்கப்பற்று உடையவராக இருந்தார். போர்க்களத்திலும் கூடத் தனது கடமையான தொழுகைகளைத் தவறவிடாதவண்ணம் இறைவழிபாட்டில் உறுதியாக இருந்தார்.

 அல்-குர்ஆன் மற்றும் சுன்னா மீது பற்று:

அவர் நபிவழியையும் குர்ஆன் போதனைகளையும் மிகத் தீவிரமாகப் பின்பற்றினார். மார்க்க அறிஞர்கள் மற்றும் சூஃபியாக்கள் மீது மிகுந்த மரியாதையும் அன்பும் கொண்டிருந்தார்.

எளிமையான வாழ்க்கை:

ஒரு மாபெரும் பேரரசின் சுல்தானாக இருந்தபோதிலும், அவர் ஆடம்பரமற்ற மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையையே வாழ்ந்தார். அவர் மரணித்தபோது, அவரது சொந்தச் செலவில் அடக்கம் செய்வதற்குக் கூட அவரிடம் போதிய பணம் இருக்கவில்லை; அவரிடம் இருந்த சிறிய அளவிலான தொகையும் தர்மமாக வழங்கப்பட்டிருந்தது.

"நாடுகளை வெல்வதை விட மக்களின் இதயங்களை வெல்வதே மேலானது" என்ற கொள்கையோடு வாழ்ந்து காட்டியவர் சுல்தான் சலாஹுதீன் அய்யூபி.

சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அய்யூபி (ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி) அவர்களின் நற்குணங்களையும், எதிரிகளாலும் போற்றப்பட்ட பெருந்தன்மையையும் காட்டும் சில வரலாற்றுச் சம்பவங்கள்:

1. எதிரிக்குச் சிகிச்சை அளித்த மருத்துவம்

மூன்றாம் சிலுவைப்போரின் போது, சுல்தான் சலாஹுத்தீனுக்கு எதிராகப் போரிட்ட இங்கிலாந்து மன்னர் 'சிங்க இதயப் பிரபு' ரிச்சர்ட் (Richard the Lionheart) கடுமையான காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டார்.

தன் வாழ்நாள் எதிரி நோயுற்ற செய்தி கேட்டவுடன், சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையாமல், தனது சொந்த அரச மருத்துவரை இரகசியமாக ரிச்சர்ட்டிடம் அனுப்பி வைத்தார். அத்துடன் அவருக்கு நலம் பெறத் தேவையான பனிப்பொழிவுப் பனிக்கட்டி (Ice) மற்றும் புதிய பழங்களையும் அனுப்பி வைத்தார்.

2. எதிரி மன்னருக்குக் குதிரை வழங்கிய பெருந்தன்மை

அதே போர்க்களத்தில், மன்னர் ரிச்சர்ட்டின் குதிரை கொல்லப்பட்டு, அவர் தரையில் நின்று வீரமாகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். இதைக் கண்ட சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அவர்கள்,

"இவ்வளவு பெரிய மாவீரன் தரையில் நின்று போரிடுவது அரச கண்ணியத்திற்கு அழகல்ல"

எனக் கூறி, தனது படைவீரர் மூலம் இரண்டு உயர்வகை அரபுக் குதிரைகளை ரிச்சர்ட்டிற்குப் பரிசாக அனுப்பி வைத்தார்.

3. தாயையும் குழந்தையையும் சேர்த்த கருணை

ஜெருசலேம் முற்றுகையின் போது, ஒரு கிறிஸ்தவத் தாயின் கைக்குழந்தை தொலைந்துபோனது. அழுது புலம்பிய அத்தாய், "சுல்தான் இரக்கமுள்ளவர்" எனக் கேள்விப்பட்டு நேராகச் சுல்தான் சலாஹுத்தீனிடம் சென்று முறையிட்டார்.

அத்தாயின் கண்ணீரைக் கண்ட சுல்தான் மனமுருகி, உடனே தன் அதிகாரிகளை அனுப்பி, சந்தையில் விற்கப்படவிருந்த அக்குழந்தையைக் கண்டுபிடித்து மீட்டு வந்தார். குழந்தையின் மீட்புக் தொகையைத் தனது சொந்தப் பணத்திலிருந்து கொடுத்து, அக்குழந்தையை அத்தாயிடம் ஒப்படைத்தார்.

4. ஜெருசலேம் வெற்றியின் போது காட்டிய பொதுமன்னிப்பு

ஜெருசலேமைக் கைப்பற்றிய பிறகு, அங்கிருந்த ஏழை கிறிஸ்தவர்களால் தங்களைக் காத்துக்கொள்ளத் தேவையான பிணைத்தொகையைக் (Ransom) கொடுக்க முடியவில்லை.

சுல்தான் அவர்கள் தனது சொந்தப் பணத்திலிருந்தும், தனது சகோதரர் அல்-ஆதில் என்பவரின் பணத்திலிருந்தும் பல்லாயிரக்கணக்கான ஏழை கிறிஸ்தவர்களுக்கான பிணைத்தொகையைச் செலுத்தி, அவர்களை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்து பாதுகாப்பாக வெளியேற அனுமதித்தார்.

5. மரணத்திற்குப் பின் மீதம் இருந்த எளிமை

ஒரு மாபெரும் பேரரசை ஆண்ட சுல்தான் சலாஹுத்தீன் அவர்கள் மரணித்த போது, அவரது கருவூலத்தில் வெறும் 47 திர்ஹாம்களும் 1 தீனாரும் மட்டுமே இருந்தது.

அவர் தனது வாழ்நாளின் பெரும் பகுதி செல்வத்தைத் தர்மமாகவும், ஏழைகளின் நலனுக்காகவும் செலவிட்டிருந்தார். அவரது அடக்கச் செலவுகளுக்குக் கூட அவரிடம் பணமில்லாமல், உறவினர்களும் நண்பர்களுமே அதற்கான செலவை ஏற்றுக் கொண்டனர்.