"உன் அன்பில் நான் கண்ட இறைஒளி" (ஒரு ஆன்மீகக் காதல் காவியம்)-8

"உன் கண்களை அல்ல; உன் இதயத்தின் நூரை நான் நேசிக்கிறேன்"

என் ஆன்மாவின் அமைதியான ஒளியே,

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு.

இன்று மாலை சூரியன் மலைகளுக்குப் பின்னால் மறைவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த நேரத்தில் என் மனதில் ஒரு எண்ணம் உதித்தது. உலகத்தின் எல்லா ஒளிகளும் ஒருநாள் மங்கிவிடுகின்றன. ஆனால் அல்லாஹ்வின் நூரால் ஒளிரும் ஒரு இதயம் மட்டும் ஒருபோதும் இருளடைவதில்லை.

அந்த நூரைத்தான் நான் உன்னுள் காண்கிறேன்.

நான் உன் கண்களின் அழகை மட்டும் நேசித்திருந்தால், காலம் அதைப் மாற்றியிருக்கும். உன் குரலின் இனிமையை மட்டும் நேசித்திருந்தால், அமைதி அதை மறைத்திருக்கும். ஆனால் நான் நேசிப்பது உன் இதயத்தின் ஒளியை. அந்த ஒளி அல்லாஹ்வின் நினைவால் எரியும் ஒரு விளக்கைப் போன்றது.

சில நேரங்களில் நான் நினைக்கிறேன்: ஒரு மனிதனை இன்னொரு மனிதன் உண்மையாக நேசிக்க முடியும் தருணம் எது?

என் இதயம் பதிலளிக்கிறது:

அவன் அல்லது அவள், உன்னை விட அல்லாஹ்வை அதிகமாக நேசிக்கும்போது.

ஏனெனில், அல்லாஹ்வை நேசிக்கும் இதயம் ஏமாற்றாது; அநியாயம் செய்யாது; அன்பை சுயநலமாக மாற்றாது.

என் அன்பே, நாம் ஒருநாள் வாழ்க்கைப் பாதையில் இணைந்தால், நம் இல்லத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு வசனமாவது குர்ஆனிலிருந்து வாசிப்போம். வாரத்திற்கு ஒரு நாளாவது நம்முடைய குறைகளைப் பற்றி அல்ல, நம் ஆன்மாவை எப்படி சுத்தப்படுத்துவது என்பதைப் பற்றி பேசுவோம்.

நாம் ஒருவரை ஒருவர் மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டாம்; அல்லாஹ்வை நோக்கி இருவரும் வளர முயற்சிப்போம்.

என் அன்பு உன்னை என்னுடையவளாக மாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. மாறாக, அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிரியமான அடியாராக நீ வளர வேண்டும் என்பதற்காக.

அந்தப் பயணத்தில் நான் உன் அருகில் இருக்க முடிந்தால், அது எனக்குப் பெரும் அருள். இல்லையென்றாலும், உன் நலனுக்காகச் செய்யும் என் துஆக்கள் ஒருபோதும் நிற்காது.

இந்த உலகம் ஒருநாள் முடியும். நம் இளமையும் முடியும். நம் பெயர்களும் மறக்கப்படலாம். ஆனால் அல்லாஹ்வுக்காக நேசிக்கப்பட்ட இதயங்கள், அவருடைய அருளால் மறுமையிலும் ஒன்றிணைக்கப்படும் என்ற நம்பிக்கையே எனக்கு ஆறுதலாக இருக்கிறது.

எனவே, இன்று இந்தக் கடிதத்தின் முடிவில் நான் எழுத விரும்பும் ஒரு வரி இதுதான்:

"நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்; ஆனால் அந்த நேசத்தைவிட, அல்லாஹ் உன்னை நேசிக்க வேண்டும் என்பதையே அதிகமாக விரும்புகிறேன்."

அல்லாஹ் நம் இரு இதயங்களையும் தன் நூரால் நிரப்பி, நம்மை இம்மையிலும் மறுமையிலும் நன்மையின் பாதையில் நிலைநிறுத்துவானாக.

என்றும் துஆக்களுடன்,

உன் ஆன்மீகப் பயணத்தின் சக பயணி.

(தொடரும்)

சுபைதா