ஆதிக்கு ஒரு உண்மை மட்டும் நன்றாகத் தெரியும்...
பூங்கொடி ஒரு விதவை என்பது.
ஆனால், அதை அவன் யாரிடமும் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை.
அவன் தினமும் அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் வழி, பூங்கொடியின் வீட்டுத் தெருவைக் கடந்துதான் செல்லும்.
தொலைவில் இருந்தே அவளைப் பலமுறை பார்த்திருக்கிறான்.
அவள் பூமாலை கட்டுவதையும், பூக்களை விற்பதையும், வாழ்க்கைக்காக தனியாகப் போராடுவதையும் அவன் அமைதியாகக் கவனித்திருக்கிறான்.
அவளின் ஒவ்வொரு கஷ்டமும்...
அவளின் ஒவ்வொரு கண்ணீரும்...
ஆதிக்குத் தெரியும்.
ஆனால்...
இந்த உண்மை மங்கை, மலர், மல்லிகா ஆகிய மூவருக்கும் தெரியாது.
அவர்கள் வீட்டிற்கு வரும் ஒவ்வொரு முறையும், பூங்கொடி ஒரு சுமங்கலி பெண் போலவே தோன்றுவாள்.
அவள் கழுத்தில் தாலியும், நெற்றியில் குங்குமமும் அணிந்திருப்பாள்.
"உன் கணவர் எங்கே?" என்று தோழிகள் கேட்டால்,
"அவர் வேறு ஊரில் வேலை பார்க்கிறார்..." என்று சிரித்தபடி சொல்லிவிடுவாள்.
அவர்களும் அதை உண்மையென்றே நம்பிவிடுவார்கள்.
ஆனால்...
அந்த சிரிப்பின் பின்னால் மறைந்திருந்த கண்ணீரை...
அவள் இதயத்தில் புதைத்து வைத்திருந்த வேதனையை...
அன்று இரவு முழுவதும் பூங்கொடிக்குத் தூக்கம் வரவில்லை.
பழைய நினைவுகளும், மனதில் மறைத்து வைத்திருந்த உண்மைகளும் அவளைத் தொடர்ந்து வாட்டின.
ஒரு பக்கம் புரண்டும், மறுபக்கம் புரண்டும் படுத்தாள்.
ஆனால், அவள் கண்களுக்கு உறக்கம் வரவே இல்லை.
இறுதியில் பொழுது விடிந்தது.
"இனி இதைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டே இருந்தால் பயனில்லை..." என்று மனதைத் தேற்றிக்கொண்டாள்.
வழக்கம்போல் தனது காலை வேலைகளை எல்லாம் முடித்தாள்.
பூக்களைப் பறித்து, மாலைகள் கட்டி, பூக்கூடையை எடுத்துக்கொண்டு சந்தைக்குப் புறப்பட்டாள்.
வழியில் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, ஒரு எண்ணம் அவள் மனதில் தோன்றியது.
"மங்கை, மலர், மல்லிகா... மூவரும் ஆதியைச் சந்தித்திருப்பார்களோ?"
"சந்தித்திருந்தால், என்னைப் பற்றி ஏதாவது சொல்லியிருப்பானோ?"
இந்தக் கேள்விகள் அவள் மனதை அமைதியிழக்கச் செய்தன.
சில நிமிடங்கள் அமைதியாக நடந்தவள், திடீரென ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள்.
"இல்லை... இனி உண்மையை மறைத்து வாழக் கூடாது. நானே என் தோழிகளைச் சந்தித்து, என் வாழ்க்கையில் நடந்த எல்லா உண்மைகளையும் அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டும்..."
அந்த முடிவுடன், பூங்கொடி உறுதியான மனதுடன் தனது பாதையில் நடந்தாள்.
(தொடரும்)
கட்டுரைகள் | Ai SONGS |
Email;vettai007@yahoo.com
0 Comments